“Marlon!” tuwang kong sabi.
Ang tagal na din ng huli kaming nagkita. Akala ko nung sinabi ko kay Mikhael na gusto kong makita si Marlon, sa mismong araw na 'yon makikita ko din siya pero hindi. Halos ilang araw pa ang hinintay ko. Hindi din naman nag-abala si Mikhael na sabihin sa'kin kung bakit. Hindi ko alam kung humahanap ba siya ng tyempo o ano.
Hindi ko na din tinanong pa. Baka magbago lang ang isip niya. Pansin ko kasi sa tuwing mababangit ko ang pangalan ni Marlon nagbabago ang mood niya; umiinit ang ulo at umiiwas sa usapan.
Kumaway ako pero gano’n na lang ang gulat ko ng bigla niya akong yakapin ng mahigpit.
Nakangiti kong tinapik ang likod niya. Kumalas din naman kaagad siya. Kahit noong mga nagdaang araw alam kong galit ako sa kanya dahil sa dinulot niya sa'min pero ngayon
