Sa unang gabi ko ulit dito sa bahay tila nanibago ang katawan ko at parang may kulang. I miss his touch and his presence. I miss his goodnight kisses. I miss everything. Gano’n rin kaya siya? Baka hindi kasi may nagpapainit na ng gabi niya.
Sa unang gabi ko din ulit dito kahit pigilan ko pa nagkukusa ang paglandas ng mga luha ko. Buti na lang mahimbing na ang tulog ni Kian sa gabing 'yon at nakaiyak ako kahit papaano. Pero ang bigat pa rin sa pakiramdam.
My first week here again was not good and neither bad. Thankfully may nasasandalan ako at kailangan kong maging matatag para sa kapatid ko. I really tried to acted like I was okay. Na hindi ako nasasaktan, na wala akong taong na-miss kahit alam kong baka sa ngayon nakalimutan niya na ako.
“Ate… masaya po ba doon sa trabaho mo?”
Muli
