ตอน แอบเอาสดตอนผัวเผลอ
แสงตะวันยามเช้าสาดส่องลงมายังทุ่งนากว้างใหญ่ ไล่ความชื้นแฉะจากพายุเมื่อคืนจนแห้งสนิท เสียงนกกระจิบกระจาบออกหากินส่งเสียงเจื้อยแจ้ว แต่สำหรับฉัน เช้าวันนี้คือการเริ่มต้นบทละครฉากสำคัญที่สุดในชีวิต
เสียงรถเก๋งซิตี้คาร์สีขาวที่คุ้นตาแล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านไม้ใต้ถุนสูง ฝุ่นตลบเล็กน้อย หัวใจของฉันเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะความตื่นเต้นดีใจที่จะได้เจอสามี แต่เป็นความหวาดกลัวว่า "หลักฐาน" ที่พ่อสามีฝากไว้เมื่อคืนจะถูกจับได้
"หนูนา! พี่มาแล้วจ้ะ!"
พี่เอกก้าวลงจากรถด้วยรอยยิ้มกว้าง เขาดูสดใสในชุดเสื้อโปโลสีฟ้าและกางเกงยีนส์ตามสไตล์หนุ่มออฟฟิศ ในมือหอบหิ้วถุงขนมและของเล่นลูกมาพะรุงพะรัง
ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปั้นหน้ายิ้มแย้มเดินลงบันไดไปรับเขา พยายาม เดินกระเผลก ให้น้อยที่สุด ทั้งที่ความจริงแล้ว ช่วงล่างของฉัน ระบม ไปหมด ร่องสาวบวมเป่งและแสบพร่าจากการรับศึกหนักกับ "ของใหญ่" ขอ
