ตอน ปลาช่อนพ่อสามี
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก ชีวิตของฉันวนเวียนอยู่กับวงจรความลับที่น่าละอายแต่สุขสม พี่เอกสามีของฉันกลับมาบ้านตามสัญญา พร้อมกับสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนักติดต่อกันหลายวันจนน้ำในนาเอ่อล้น
บ่ายวันเสาร์ ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆฝนก้อนมหึมา เสียงฟ้าร้องครืนครางมาแต่ไกล พี่เอกกำลังนั่งไกวเปลเลี้ยง "น้องต้นกล้า" อยู่บนเรือน สีหน้าเขาดูมีความสุขที่ได้อยู่กับลูกเมีย
"หนูนา... ฝนตกพรำๆ แบบนี้ พี่อยากกิน ต้มยำพุงปลาช่อน ร้อนๆ จัง ซดน้ำแซ่บๆ คงคล่องคอพิลึก" พี่เอกเปรยขึ้น สายตามองออกไปที่ทุ่งนาหลังบ้าน
"ได้สิจ๊ะพี่ เดี๋ยวหนูไปดูที่ไซดักปลาหลังบ้านให้ เผื่อปลามาติดแล้ว"
"ระวังหน่อยนะ ฝนมันตก ทางมันลื่น" พี่เอกกำชับด้วยความเป็นห่วง
ฉันรับคำแล้วเดินลงเรือนมา พ่อชัยกำลังเตรียมข้องใส่ปลาและแหปากกว้างอยู่ที่ใต้ถุนบ้าน แกนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวมัดเกลียวแน่น เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้
