พ่อสามีขยี้หนู

คุณพ่อน้ำแตก

ตอน คุณพ่อน้ำแตก

เสียงนกเขาขันคูจุ๊กกรู้แว่วมาตามสายลมยามเช้า ปลุกให้ฉันตื่นจากภวังค์อันสับสนวุ่นวาย แสงแดดอ่อนๆ สีทองสาดส่องผ่านรอยแยกของฝาผนังไม้เข้ามาตกกระทบมุ้งสายบัวสีขาวนวล ฉันบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าที่สะสมมาจากการเลี้ยงลูกทั้งคืน หันไปมองข้างกาย "น้องต้นกล้า" ยังคงนอนหลับปุ๋ย แก้มยุ้ยสีชมพูขยับไหวตามจังหวะหายใจสม่ำเสมอ

ชีวิตในชนบทดำเนินไปอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความระทึกใจที่ฉันไม่อาจบอกใครได้ หลังจากเหตุการณ์หน้าห้องน้ำคืนนั้น ฉันพยายามทำตัวปกติที่สุด หลีกเลี่ยงการสบตาพ่อชัย และระมัดระวังการแต่งตัวให้รัดกุมขึ้น แต่ดูเหมือนว่ายิ่งหนี ยิ่งเจอ ยิ่งปิด ยิ่งกระตุ้นให้อีกฝ่ายอยาก

เช้าวันนี้อากาศดี ลมพัดยอดไผ่หลังบ้านส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเสียดสีกันเป็นดนตรีธรรมชาติ ฉันหอมแก้มลูกชายฟอดใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นเก็บที่นอน พับผ้าห่ม และเตรียมตัวลงไปทำหน้าที่แม่บ้าน

ฉันเดินถือตะกร้าผ้าใบใหญ่ลงมาจากเรือน ตั้งใจจะรีบซักผ้าแต่เช้าแดดจะได้ดี บริเวณลานซักล้างหลังบ้านปูด้วยปูนซีเมนต์ขัดหยาบ มีโอ่งมังกรใบใหญ่ใส่น้ำฝนไว้เต็มเปี่ยม กะละมังอลูมิเนียมวางซ้อนกันอยู่

ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ซักผ้าตัวเตี้ย เริ่มแยกผ้าขาวและผ้าสีออกจากกัน เสื้อผ้าของลูกกองโต เสื้อผ้าของพ่อชัยที่เหม็นกลิ่นเหงื่อและดินโคลน และเสื้อผ้าของฉันเอง

ขณะที่ฉันกำลังหยิบกางเกงในของตัวเองออกจากกองผ้าเพื่อจะแยกซักต่างหาก คิ้วของฉันก็ต้องขมวดมุ่น

"เอ๊ะ... ตัวสีชมพูลายลูกไม้หายไปไหนนะ"

ฉันจำได้แม่นว่าเมื่อวานซืนฉันใส่ตัวนั้น แล้วก็ใส่ลงตะกร้าไปแล้ว ฉันรื้อค้นในกองผ้าอีกรอบ พลิกดูทุกชิ้น แต่ก็ไม่พบกางเกงในตัวโปรด ร่องรอยการหายไปของมันทำให้ใจฉันกระตุกวูบ

หรือว่าฉันจำผิด? หรือว่าลมพัดตกไป?

ฉันพยายามคิดในแง่ดี แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับกางเกงในสีเนื้ออีกตัวหนึ่งที่หยิบขึ้นมา ตัวนี้ยังอยู่ แต่มันมีบางอย่างผิดปกติ

ที่บริเวณเป้ากางเกงใน ตรงจุดที่สัมผัสกับของสงวนของฉัน มันมีคราบแข็งๆ สีขาวขุ่นเกาะกรังอยู่เป็นวงกว้าง เนื้อผ้าตรงนั้นแข็งกระด้างผิดปกติ และเมื่อฉันลองดมดูใกล้ๆ...

กลิ่นคาวคลุ้งที่คุ้นเคยตีขึ้นจมูก

มันไม่ใช่กลิ่นตกขาว หรือกลิ่นอับชื้น แต่มันคือกลิ่น "น้ำกาม" ของผู้ชาย กลิ่นเดียวกับที่ฉันเคยได้กลิ่นหน้าประตูห้องน้ำคืนนั้น

มือฉันสั่นเทา กางเกงในตัวน้อยร่วงหลุดจากมือลงไปในกะละมัง

พ่อชัย!

แกต้องแอบมาขโมยกางเกงในของฉันไปแน่ๆ ตัวสีชมพูคงถูกแกยึดไปเป็นสมบัติส่วนตัว ส่วนตัวสีเนื้อนี้... แกคงเอาไป "ทำภารกิจ" จนสำเร็จความใคร่ แล้วแอบเอามาหย่อนคืนลงตะกร้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ความรู้สึกขยะแขยงผสมกับความหวาดกลัว แล่นแปล๊บ เข้าสู่หัวใจ แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกวาบหวามประหลาดก็ก่อตัวขึ้นที่ท้องน้อย ภาพชายแก่รุ่นพ่อกำลังเอากางเกงในของฉันไปดม ไปเลีย หรือไปห่อหุ้มความเป็นชายของแก มันทำให้ร่างกายของฉันร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่

ฉันรีบเทผงซักฟอกลงไปกำมือใหญ่ ขยี้กางเกงในตัวนั้นอย่างรุนแรงเพื่อล้างคราบมลทินและความอัปยศออกไป น้ำตาซึมออกมาที่หางตา นี่ฉันต้องมาเจอกับเรื่องบ้าบออะไรแบบนี้ ทั้งที่สามีของฉันเป็นลูกชายแท้ๆ ของแก

...

ช่วงสายแดดเริ่มแรงขึ้น ฉันตากผ้าเสร็จแล้วก็มาง่วนอยู่กับการทำอาหารกลางวัน วันนี้ฉันทำแกงส้มดอกแคใส่ปลาช่อนที่พ่อชัยไปหามาได้จากคลองหลังบ้าน กลิ่นเครื่องแกงโขลกใหม่ๆ หอมฟุ้งไปทั่วครัวไฟที่เป็นครัวเปิดโล่ง

พ่อชัยเดินกลับมาจากทุ่งนา เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยโคลน แกถอดเสื้อวางพาดบ่า เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่เกร็งเขม็ง ผิวหนังสีทองแดงเป็นมันเลื่อมเมื่อกระทบแสงแดด

"หอมจังแม่หนูนา แกงส้มเหรอ" แกถามเสียงห้าว เดินเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นเหงื่อ

"จ้ะพ่อ พ่อไปอาบน้ำก่อนสิ เดี๋ยวหนูตั้งโต๊ะรอ" ฉันตอบโดยไม่หันไปมอง พยายามทำตัวปกติที่สุด แม้ในใจจะเต้นระรัวเมื่อนึกถึงกางเกงในที่หายไป

"เออๆ เดี๋ยวมากิน ดูไอ้ต้นหนูกล้าด้วยนะ เมื่อกี้ได้ยินเสียงร้อง"

แกเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีไปทางห้องน้ำ ทิ้งให้ฉันยืนตัวเกร็งอยู่หน้าเตาไฟ

หลังจากมื้อเที่ยง ฉันพาลูกมาอาบน้ำที่ชานบ้าน อากาศร้อนอบอ้าวทำให้ต้องคลายร้อนให้เจ้าตัวเล็ก ฉันเตรียมกะละมังใบเล็กใส่น้ำอุ่นพอดี ผสมน้ำมันยูคาลิปตัสเล็กน้อยให้ลูกหายใจโล่ง

"มาอาบน้ำกันนะครับคนเก่ง จ๋อมแจ๋มๆ"

ฉันค่อยๆ วักน้ำรดตัวลูกชาย เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อยทำให้บรรยากาศตึงเครียดผ่อนคลายลง ฉันในชุดเสื้อคอกระเช้าสีฟ้าอ่อนกับผ้าถุงลายผ้าขาวม้า นั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้นไม้ เปียกปอนไปด้วยน้ำที่ลูกตีเล่น

เสื้อคอกระเช้าเปียกน้ำแนบเนื้อจนเห็นเนินอกขาวผ่องที่ล้นทะลักออกมา ผ้าถุงถลกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนขาวเนียน ฉันมัวแต่สนใจลูกจนลืมระวังตัว

พ่อชัยที่นอนเล่นอยู่บนเปลญวนมุมชานบ้าน แกล้งทำเป็นนอนหลับเอาแรง แต่ฉันสังเกตเห็นว่าแกหรี่ตามองมาทางฉันตลอดเวลา สายตาของแกจับจ้องอยู่ที่หน้าอกที่เปียกชุ่มและหว่างขาของฉัน

บรรยากาศรอบบ้านเงียบสงบ มีเพียงเสียงไก่ขันและเสียงลมพัดใบมะม่วงไหว แต่ภายในใจของฉันกลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟราคะที่ถูกพ่อสามีก่อขึ้นโดยไม่รู้ตัว

...

ตกดึก คืนนี้อากาศอบอ้าวเป็นพิเศษ ลมฝนตั้งเค้ามาแต่ไกลทำให้ไม่มีลมพัดผ่านเลย ฉันนอนกระสับกระส่ายอยู่บนที่นอน น้องต้นกล้าหลับไปนานแล้วหลังจากกินนมจนอิ่ม

ความกระหายน้ำปลุกฉันให้ลุกขึ้นมากลางดึก คอแห้งผากจนทนไม่ไหว ฉันมองนาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาตีหนึ่งกว่า

ฉันค่อยๆ ลุกจากมุ้ง ย่องเท้าเปล่าออกจากห้องนอน พยายามลงส้นให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้เกิดเสียง ไม้กระดานเรือนไทยเก่าแก่มักจะส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดถ้าเดินไม่ระวัง

ฉันเดินลงบันไดมายังชั้นล่างซึ่งเป็นโถงโล่ง มีตู้เย็นตั้งอยู่ที่มุมครัว พื้นปูนชั้นล่างเย็นเฉียบสัมผัสฝ่าเท้า ความมืดปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงแสงสว่างวูบวาบจากหน้าจอโทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้ตรงแคร่ไม้ไผ่กลางบ้าน

ใจฉันเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ คิดว่าพ่อชัยคงลืมปิดทีวีแล้วขึ้นนอนไปแล้ว แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้... ภาพที่เห็นทำเอาขาฉันแข็งทื่อก้าวไม่ออก

ที่หน้าจอทีวีซึ่งกำลังฉายหนังฝรั่งรอบดึก เป็นฉากวาบหวิวหวือหวา พ่อชัยนั่งขัดสมาธิอยู่บนเสื่อกระจูด แกไม่ได้สวมเสื้อ ใส่เพียงกางเกงขาก๊วยตัวเดียวที่ตอนนี้มันถูกปลดเชือกผูกเอวออก รูดลงไปกองอยู่ที่หน้าขา

แสงไฟจากทีวีสาดส่องกระทบใบหน้าของชายแก่ที่แดงก่ำและบิดเบี้ยวด้วยแรงอารมณ์ และสิ่งที่อยู่ในมือของแก... ไม่ใช่ยาดม หรือรีโมททีวี

แต่มันคือ กางเกงในสีชมพูลายลูกไม้ ของฉันที่หายไป!

แกกำลังเอากางเกงในตัวน้อยของฉันขึ้นมาสูดดม จมูกของแกฝังลงไปตรงเป้ากางเกงใน สูดกลิ่นกายสาวของฉันเข้าปอดลึกๆ อย่างหิวกระหาย ราวกับคนติดยาที่กำลังเสี้ยนยาหนัก

"อือ... หอม... หอมชิบหาย อีหนูนา..."

แกพึมพำกับตัวเองเสียงแหบพร่า มือข้างหนึ่งกำรอบความเป็นชายของแกที่แข็ง ตึงเปรี๊ยะ และมีขนาดเขื่องยาวผิดกับชายวัยทองทั่วไป หัวบานหยักสีคล้ำผงาดง้ำสู้แสงทีวี

ฉันยืนหลบอยู่หลังเสาเรือนต้นใหญ่ มือปิดปากแน่นกลั้นเสียงอุทาน ดวงตาเบิกโพลงมองภาพพ่อสามีกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยกางเกงในของลูกสะใภ้ตัวเอง

พ่อชัยเอาผ้าลูกไม้สีหวานที่ดมมาพันรอบแท่งเอ็นของแก ใช้ความนุ่มนิ่มของเนื้อผ้าแทนมือสัมผัส แก กำรูด ขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบแต่หนักแน่น จินตนาการว่ากำลังสอดใส่เข้าไปในตัวฉัน

"อ๊า... แน่นดีว่ะ... เมียไอ้เอก... นมใหญ่จริงๆ"

แกจ้องมองไปที่นางเอกหนังโป๊ในทีวี สลับกับก้มมองกางเกงในในมือ จังหวะการชักรูดเร็วขึ้น เร็วขึ้น เสียงหอบหายใจของแกดังถี่กระชั้น

"ซี๊ดดด... จะแตก... พ่อจะแตกแล้วหนูนา!"

ฉันมองดูแกเร่งจังหวะมืออย่างบ้าคลั่ง กางเกงในสีชมพูถูกเสียดสีกับท่อนเนื้อร้อนผ่าวจนแทบจะขาดคามือ

"โอ้ววววว!"

พ่อชัยเกร็งตัวกระตุก เฮือก! แกแอ่นสะโพกขึ้นจากพื้นเสื่อ ปลดปล่อยธารลาวาร้อนระอุออกมา น้ำแตก พุ่งกระฉูดใส่กางเกงในตัวสวยของฉันจนเปียกชุ่ม แกกดกางเกงในแนบกับหัวหยัก เพื่อรองรับน้ำกามทุกหยาดหยดไม่ให้หกเลอะเทอะ

แกนั่งหอบหายใจรวยริน ซบหน้าลงกับกางเกงในที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำเชื้อของตัวเองและกลิ่นของฉัน

ฉันยืนตัวสั่นเทาอยู่หลังเสา หัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก ระหว่างความตกใจ ความขยะแขยง และ... ความเสียวซ่าน

น้ำลายในปากฉัน สอ ขึ้นมาจนเต็มกระพุ้งแก้ม ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก ลำคอแห้งผากยิ่งกว่าเดิม ความกระหายน้ำหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยความกระหายที่น่าละอาย

ภาพพ่อผัวที่หลงใหลในตัวฉันจนต้องขโมยกางเกงในมาช่วยตัวเอง มันกระตุ้นต่อมราคะของแม่ลูกอ่อนที่ร้างราเรื่องบนเตียงมานานให้ตื่นเพลิง

ฉันอยากจะตะโกนด่าแก อยากจะโทรฟ้องพี่เอกเดี๋ยวนี้ แต่ความคิดหนึ่งก็ฉุดรั้งไว้... ถ้าบอกไป บ้านแตกแน่ พ่อลูกมองหน้ากันไม่ติด พี่เอกจะเสียใจแค่ไหน และฉันกับลูกจะไปอยู่ที่ไหนในเมื่อเรายังไม่มีเงินเช่าบ้านในเมือง

ฉันกัดริมฝีปากแน่น ตัดสินใจค่อยๆ ถอยหลัง ย่องกลับขึ้นบันไดอย่างเงียบเชียบที่สุด ทิ้งให้พ่อชัยนั่งมีความสุขกับกางเกงในตัวนั้นต่อไป

เมื่อกลับเข้ามาในห้องนอน ฉันรีบล็อกกลอนประตู ทรุดตัวลงนั่งพิงบานประตูด้วยความหมดแรง มือสั่นเทาลูบหน้าอกที่เต้นแรงไม่หยุด

ฉันมองไปที่ลูกชายที่ยังหลับปุ๋ย น้ำตาแห่งความสับสนไหลออกมา

ฉันจะทำยังไงดี... ฉันจะทนอยู่ในบ้านหลังนี้กับสายตาและพฤติกรรมคุกคามของพ่อสามีได้อีกนานแค่ไหน หรือว่าลึกๆ แล้ว... ร่างกายของฉันมันกำลังเรียกร้องให้เดินเข้าหากองไฟกองนั้น

ฉันข่มตาหลับด้วยความยากลำบาก ภาพแท่งเอ็นสีคล้ำที่ถูกพันด้วยกางเกงในสีชมพูยังคงติดตา และความรู้สึกเปียกชื้นที่หว่างขาย้ำเตือนว่า... ฉันเองก็กำลังเป็นอะไรไม่รู้ไปแล้ว