The True Love Story

Episode 11. ONCE UPON A VALENTINE`S NIGHT

Napag-pasiyahan namin ni Jrich na mag-try mag overnight sa isang hotel and resort. Nakaipon siya.

Ang paalam niya sa magulang ay may research project na kailangang gawin kasama ang mga ka-group sa klase.

Naghanda rin siya ng regalo para kay Jrich, with letters and their pictures together.

Nagkita sila sa bayan, may dala itong bouquet of flowers and chocolates. Kinilig naman siya sa gesture nito. Nagkataon rin kasing malapit na ang monthsary nila at saka Valentine`s date.

Dumiretso na nga sila sa resort sa Los Baños.

Minimalist ang kuwarto ngunit moderno at mabango ang hotel na iyon, hindi na sila nag aksaya ng panahon. Napagpasyahan nilang maligo muna. Marunong lumangoy si Jrich. Siya naman ay hindi kung kaya`t pinili nilang sa may jacuzzi pool na lamang mag relax. Hot tub ito at talagang soothing ang mainit na tubig doon.

Tahimik lamang silang nagu-usap ng kung ano anong topic. Masaya nitong ikinukuwento ang tungkol sa mga rare na tarantulas at mga halaman na carnivorous. Mataman lamang siyang nakikinig rito. Nakapa-recumbent position iyon sa harap niya. Ninanamnam ang mainit na pagbulwak ng tubig.

Nakaupo lamang siya sa gilid. The steam of the water reduces the coldness of the February night.

Two piece na red ang suot niya, si Jrich naman ay naka swimming trunks lamang.

Maya maya ay tumahimik ang nobyo, nakapikit. Siya ay nakatitig lamang sa kalangitan. Ang bilog at maliwanag na buwan ay nagbibigay ilaw sa kanila. Majestic. Just like the sun, it never leaves. Like a loyal companion, the moon may not shine everyday but it sure is there, behind the clouds. Behind the thunders and storms. On a gloomy young night and the moon is low, maybe it does not shine on me but shining on someone else. To the other end of the world where someone need its light.

How can I be begrudging if it shines on someone else? How selfish of me to keep it all myself...

Natigil ang kaniyang pagmu-muni muni nang maramdaman ang biglang paghawak ng katipan sa kaniyang binti na ikinapitlag niya.

"Anong iniisip mo?"tanong nito, nakalublob parin ang katawan sa tubig at nakahawak lamang sa kaniyang hita, nakatunghay ito sa kanya at siya naman ay nakatungo rito.

"Wala, ang ganda ng langit" sagot na lamang niya. Trying to be present at the moment. She doesn`t wanna ruin the mood.

"I`m looking at the best view right now", wika naman nito saka makahulugang ngumiti sa kaniya.

Pasimple naman niya iyong kinurot. "Huwag ka nga riyan, baka kung anong isipin nila sa posisyon natin e"

"Expected na nila iyon. Ano bang naiisip mo?" nakangisi nitong turan. Ang mga kamay ay malikot na naglalaro sa kaniyang hita. Nakiliti naman siya.

Hinampas ito, kinuha naman niyon ang kaniyang kamay at hinila rin siya pababa sa tubig.

Kumanyapit siya sa leeg nito, malapit na malapit ang kanilang mga katawan. Ang mga kamay ng lalaki ay malayang gumagala sa kaniya. He stared with his wanting and tantalizing eyes, it excites her senses.

Without another word, their lips sealed a soft, passionate and sensual kiss. She felt the desire to move on the longing of any human. Is it a universal feeling or just her?, but then she doesn`t care.

They stopped to catch their breaths and with just the look Jrich knows what she desires. They both feel the need for sure.

Halos liparin nito ang patungo sa kanilang kuwarto. Sa madilim na kuwartong ito, ang lalaki lamang ang nagsisilbing liwanag para sa kaniya.

She gasped as he smoothly changed positions from time to time and it has been.. what? half an hour. Nakakapanibago. Iba ang mga haplos ng lalaki ngayon. Kakaiba sa mga quicky nila.

She did not hold back either, time to wake her fantasies. She heard the slow and long moan of Jrich when she starts to ride him in a rever*se cow*girl position. Slow and deep, the friction creates an amazing intensity she never felt before, it deeply penetrates her. They finished while hands are intertwined. The afters*x cuddles is so comforting. Jrich gently caresses her hair while they`re still on their birthday suit.

"Pinasaya mo ako hon, I'm the luckiest. I love you " masuyong turan nito at saka hinalikan ang kaniyang noo.

"I love you too", at noon lamang niya narealize, he finished inside her. Without any contraception.

Her heart beats fast.

"Hon, baka magbunga ito", she worriedly whispered.

"Ayaw mo ba akong maging tatay ng magiging anak mo?", tila hindi man lamang naga alala at nakangiting wika nito.

"Gusto siyempre, but not now"

"Pananagutan kita kung sakali mang mangyari iyon"

********************************************************

February quickly passed.

Come March and she`s feeling a bit weird about her body. She`s nauseous, tired and always sleepy even if it`s still early in the morning.

Hindi siya dinatnan ng buwan na iyon.

It never happened before. Regular ang kaniyang buwanang bisita.

Ipinagsawalang bahala niya, baka naman late lang.

Come April, Jrich came and brought her favorite chocolate and roses for their monthsary.

Bumulong ito, "check in tayo?"

Naga alalang umiling siya.

"What`s wrong?"

"Hindi ako dinadatnan, two months na"

Tila nawalan ng kulay ang mukha ng binata.

"Seryoso ka ba?"

tumango tango lamang siya.

"Nag-pregnancy test ka na?"

"Hindi pa"

"Diyan ka lang"Umalis ito at ng makabalik ay may dalawang pregnancy test sa kamay. Nasa school sila. Sa study table malapit sa kainan sa may gym. Iniwan niya si Jrich upang mabilis na pumunta sa cr.

Bumalik siya at tumabi rito. Magkahawak ang kamay na naghihintay ng result.

Malinaw ang dalawang pulang linya na nasa pregnancy test.

Umiiyak na nagyakap sila.

"Anong gagawin natin?" tanong niya.

"Siyempre papakasalan kita. Magkakanak na tayo honey, masayang masaya ako"

"pero.. pero wala pa tayong.."

"shhsshh, it`s okay. gagruaduate na ako ngayong taon. Magproprovide ako. Kaya naman kitanh buhayin"

hindi na lamang siya nagsalita.

Kahit papaano ay gumaan ang kaniyang kalooban sa sinabi ng nobyo.

Lumipas pa ang isang buwan, hindi pa nila naaamin sa kanilang pamilya na siya ay nagdadalang tao.

Maging sa mga kaibigan ay nanatiling lihim iyon.

May, tapos na ang pangalawang semestre ng academic year na iyon. Naga asikaso na lamang siya ng clearance. Nagpapapirma, kasama niya sa likod na computer building si Irene, malapit sa mangga. Doon ay may study table at may malapit na CR. Nagpasama siya dahil nga madalas ang pakiramdam niya ng pag-ihi.

"Hay nako, nakaka-stress naman itong pagpapa-pirma. Nagpapahabol pa talaga sila", reklamo ng kaibigan na nag-pupulbo ng mukha.

Siya naman ay nakatingin sa mga bunga ng mangga. Natatakam.

"Beb, kunan mo nga ako" utos niya rito. Napatanga naman sa kaniya ang kaibigan.

"Wag mong sabihing naglilihi ka?" tatawa tawa nitong wika, kinabahan siya. Halata na ba nito?

"Hindi ah, nangunguha naman talaga tayo dito diga"

"Oo nga", ngumisi ito. "Saka kung buntis ka sasabihin mo naman sa akin hindi ba?"

May sandaling pag-tigil bago siya nag peke ng tawa at sumagot,

"Oo naman", ngunit hindi pa talaga niya masabi. Silang dalawa lamang ni Jrich ang nakakaalam.

Pinanood niya ng kumuha ito ng mahabang kawayan na nasa likod ng computer room at humampas sa mangga.

Nangangasim ang bibig na tuwang tumitig siya sa mga nahulog na mangga. Sinimot niya ang mga iyon at kinain nila habang masayang nagkukuwentuhan.

Pagkauwi, nakaabang ang kaniyang ina sa pintuan, nakapameywang.

"Akala mo ba? hindi ko napapansin na hindi mo ginagamit ang mga napkin na binibili ko buwan buwan Georgina?" galit na sigaw nito.

Alam na ni mama.

Hindi siya makasagot, ni hindi makatingin ng diretso sa ina.

Wala rin siyang masasabing palusot.

"Tatlo kayo na ipinagbuntis ko, sa tingin mo ba hindi ko napapansin ang mga senyales. Na tumataba ka? kailan mo sakin sasabihin ha?" sunod sunod na tanong nito.

Mabilis na bumuhos ang mga emosyon at tila tubig sa talon na bumukal ang masaganang luha sa kaniyang mga mata.

"S-sorry po mama" iyon na lamang ang nasabi niya.

Kita niya ang pamamakat ng mga litid sa leeg nito at ang panggagalaiti ng ina.

"Ilang buwan na `yan?" tanong nito.

"three months po"

"P0T*ANG INA TALAGA GEORGINA. Wala kang utang na loob, hindi ka pa nga nakakapag tapos ay sinisira mo na ang buhay mo! mamamatay na ako katatrabaho para mabuhay kayo tapos magpapabuntis ka lang!"

Humihikbing nakatungo lamang siya. Hindi niya inaasahan ang sumunod na ginawa ng ina. Inundayan nito ng suntok ang tiyan niya dahilan para mapaupo siya at mapangiwi sa sakit.

"`Ma, huwag naman po" pagmamakaawa niya saka yumakap sa binti nito. Nanlilisik pa rin ang mga mata ng ina sa galit. Gusto niyang buhayin ang bata sa kaniyang sinapupunan. Wala ni sa hinagap na naisip niyang ipalaglag ito.