Chapter 22
Ang balis ng araw parang kailan gan lang papunta palang kami wala kaming ginawa kundi ang maligo at magpicture lang mag over night sa tabi ng dagat. Parang kailangan nag motor kami napansin kong umiwas sakin si ry simula ng nag motor kami lagi lang sya nakatingin sakin kapag nagkakatitigan kami sya agad ang umiiwas at at nakikipag tuwaan kila nash pero tumitingin parin sa gawi namin pero kapag nahuhuli ko sya umiiwas kaagad at nakikipagusap at nakikisama na kila nash na pakipag kwentuhan. Hindi ko maikakailang hindi ko kayang ganito may sakit at lalo lang nahihirap ang puso ko naghihina ako. Kahit pilitin kong maging matapang hindi ko kaya kahit salita nya lang o presensya na binibigay ako. Habang lumilipas ang araw lalo ko lang nararamdaman na hindi lang basta paghanga ang narara
- Writer
