วันต่อมา รุ่ยอ๋องนอนตะแคงมองฟู่จินเย่ว์ ที่นอนหลับอย่างเอ็นดู เหตุใดเขาถึงรักนางมากขนาดนี้กันนะ ทั้ง ๆ ที่พบเจอนางได้เพียงไม่นาน เขายกมือขึ้นมาลูบแก้มนางอย่างหลงใหล ผิวนางช่างละเอียดขาวอมชมพู อย่างคนสุขภาพดี แต่ว่ายามนี้มีร่องรอยเต็มไปหมด แต่ว่าตัวเขาก็ไม่ต่างจากนาง ถือว่าไม่มีใครเอาเปรียบใคร
ฟู่จินเย่วเริ่มขยับเปลือกตา เพราะรู้สึกว่ามีอะไรมาสัมผัสกับใบหน้าตนเอง พอลืมตาก็เห็นรุ่ยอ๋องมองนางอย่างอ่อนโยน พอนางนึกทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้น เขากับนาง! ฟู่จินเย่ว์ลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจ โดยไม่สนใจว่าร่างกายจะไร้อาภรณ์ปกปิด ก่อนจะดึงเขาให้ลุกขึ้นมานั่ง แล้วจับเขาสำรวจไปมา
“ท่านอ๋องพวกเรามีอะไรกันแล้ว ท่านจะเป็นอะไรหรือไม่เพคะ?” ฟู่จินเย่ว์กล่าวด้วยสีหน้าวิตกกังวล ก็เพราะว่านางมีดาวพิฆาต ขนาดแค่มีแม่สื่อมาสู่ขอ บุรุษถึงกับเลือดตกยางออก แล้วนี่หากมีอะไรกันไม่ใช่ว่า เขาต้องเสียชีวิตหรอกหรือ
“ข้าก็ไม
