Akın'dan
“Adamlarını sars.”
O cümleyi kendi kendine tekrar etti, içinden bir dua gibi geçti her harfi. Bu bir saldırı değil, bir yıkımın başlangıcıydı. Timur’un çevresindeki çemberi daraltmadan, kalbine dokunamazdı. Ve o çemberde ilk hedef: Mete Yalçın.
Timur’un yıllardır sağ kolu. Sadakatle bağlı gibi görünse de, paraya olan düşkünlüğü ve gizli zaafları Akın’ın elinde patlamaya hazır bir bomba gibiydi.
Gece yarısını birkaç dakika geçmişti. Şehir uyuyor görünse de, arka sokaklar her zamanki gibi uyanıktı. Beyoğlu’ndaki küçük bir lüks otelin çatı katında, özel bir poker masası kurulmuştu. Ortam loş, hava ağırdı. İçeride beş adam vardı, ama yalnızca biri önemliydi: Mete.
Koyu gri takım elbisesiyle, bir elinde puro, diğerinde kartlar. Gülümsüyor, ama gözleri dikkatli. Her şeyin farkında
