God's Perfect Time

Chapter 3

Sabay kaming napatingin ng Mommy niya sa pinto ng bumukas ito.

Si Zeus sana, please. Yes!

Nakahinga ako ng maluwag ng makita ko na siyang papasok.

"Mom, thanks you're awake. May masakit pa ba sayo?" Nagaalala niyang tanong sa Mommy niya.

"Nothing son, I'm feeling well." Nakangiti naman sagot ni Mrs. Dela Fuentes.

"Mom, although you're feeling well you need to undergo operation. Ang sabi ng doktor kung hindi yan aagapan baka lalo lang maging matindi ang pinsala nito sa organs mo. As of now, we are waiting for the clearance and we will transfer you in the private hospital where you will under go the operation." Mahabang paliwanag niya.

"Son, I understand, but we can't afford the hospital bill. Kung ako ang tatanungin mo, gusto ko pang humaba ang buhay ko, gusto ko pang makita na magtagumpay kayo sa buhay ng kapatid mo. Lastly, I want to see my grand children in the future." Malungkot na pahayag nito.

"Mom, don't think about the hospital bill. Your life is important compare to anything."

"Thank you son. Thank you for everything you did for our family." Naiiyak na sabi ng Mommy niya.

Nakakaiyak naman sila, nadadala ako ng emosyon ko.

Naputol ang pagdadrama ko ng tanungin ni Mrs. Dela Fuentes kung kailan pa kami magkakilala ni Zeus.

"Last week"

"Today"

Nagkatinginan kaming dalawa. Naglipat lipat ang tingin ni Mrs. Dela Fuentes sa aming dalawa na tila naguguluhan kung sino ang paniniwalaan niya..

"Ibig po namin sabihin, last week po kami nagkakilala talaga. Biglaan lang din po na magkakilala kami. Then, today we met at the waiting area po since may kailangan din po akong daanan at same way lang naman po kami nagdecide po ako na sumabay sa kanya. Nang malaman ko po na sa ospital siya bababa, tinanong ko po kung anong gagawin niya rito, and he told me that you are admitted here. Then, I go with him to visit to you." Pigil ang kaba ko habang sinasabi iyon.

"Yes Mommy, that's true." Sangayon niya sa sinabi ko.

"Okay, alam mo ba hija ikaw pa lang ang babaeng sinama niya." May pilyang ngiti ito habang sinasabi iyon.

"Mom, stop it!" Awat ni Zeus sa kanyang ina.

"I'm telling the truth my son. By the way hija, kanina pa tayo naguusap, hindi ko pa alam ang iyong pangalan. What is you're name hija?" tanong niya sakin.

"Mayumi Del Cozar po, Mrs. Dela Fuentes." sagot ko.

"Ang ganda ng pangalan mo, it's just like you." puri nito sakanya.

"And Mayumi, don't call me Mrs. Dela Fuentes, it's too formal. Just call me Tita Mia, okay?" dagdag pa nito.

"S..sige po, T...Tita Mia." sabi ko naman.

Binalingan naman niya ng tingin si Zeus. "Son, may I know where you get a money for my operation?"

"Siya Mom, she lend me a money for your operation." Sagot niya sa kanyang ina.

Tila nabigla at unti untint napatingin sakin si Tita Mia, nagluluha na ang gilid ng kanyang mga mata.

"Mayumi, maraming maraming salamat sayo. I owe my second life to you. I don't how can I pay you.'' Umiiyak na sabi niya.

Bigla akong niyakap ni Tita Mia. "Tita, walang anuman po yun. Your life is most important. Don't think how can you, just think your operation to be successful. You dont owe anything, I want to help you. Just promise me that you will be strong while undergoing the operation, is that okay?"

"Yes I will, thank you so much.'' Wala pa rin tigil na pagiyak niya sa balikat ko.

"Stop crying Tita. Just take a rest and prepare yourself." Pagpapakalma ko kay Tita.

Unti unti niya ng inangat ang ulo niya, tinulungan ko siyang bumalik sa pagkakahiga niya at hinalikan siya sa noo. She smiles at me and gradually closed her eyes. Napagod siya kakaiyak, Tita, magpahinga ka muna at alam ko malakas ang loob mo at mapagtatagumpayan mo ang operasyon. Bulong ko sa isipan ko.

Tumikhim si Zeus at napatingin ako siya. Mababakas sa mukha niya ang lungkot.

"Naayos mo na ba ang lahat?" tanong ko.

"Oo, mamayang 5:00 makakalipat na si Mommy." sagot niya sa akin.

"Good to hear, bukas pupunta ako sa ospital na paglilipatan niya para ibigay ung kabuuan na gagamitin ni Tita. Kailangan ko na rin kasing umuwi, may mga school report pa ako na dapat tapusin" sabi ko sakanya.

"I understand, sorry for the disturbance I made" sagot niya.

''Dont think it na naging abala to. Masaya ako sa ginagawa ko, nagkataon lang na may kailangan ako ipasa, gusto ko pa sanang samahan kayo sa paglipat. Makisabi kay Tita na babalik ako bukas after ng klase ko sa hapon" suway ko sakanya

"Thank you" sabi niya sa akin

"Wala yun, ano ka ba? Magpahinga ka na rin, alam kong kaya ni Tita ang operasyon." paalala ko sa kanya.

Nginitian ko siya at nagpaalam na.

Badtrip naman, nakisabay pa ang report. Gusto ko sana siyang samahan hanggang matapos ang operation ni Tita kasu nagmamadali ipapasa lahat ng report. Tsk.

Nang makauwi ako. Agad ko ng sinimulan ang report at maipasa agad. Kailangan kong makabalik sa ospital para may makasama si Zeus.

At sa wakas, sa loob ng isang oras ay natapos ko rin at naisend na kay Madame Principal. Ano kayang lulutuin ko para sa dinner namin. Magsisigang na lang ako ng baboy para may mainit na sabaw.

Inihanda ko ang lahat ng ingredients at nagumpisa ng magluto. Habang nagluluto ako ay iniayos ko na ang lahat ng dadalhin ko.

Naligo na ako at nagbihis. Agad kong kinuha ang mga inihanda ko at dali daling umalis. Isang oras na lang ay isasalang na si Tita para sa operasyon.

Agad akong pumara ng tricycle at sinabi ang ospital kung nasaan sila ngayon. Pagkarating namin ay iniabot ko na ang bayad kay Manong at mabilis na bumaba. Lumapit ako sa nurse station upang itanong kung ano ang room number ni Tita Mia.

Agad akong nagtungo sa silid nila, pagbukas ko ng pinto ay tila gulat na napatingin si Zeus sakin. Ngumiti ako sakanya at kinamusta ang lagay ng Mommy niya.

"Kamusta si Tita, nagising na ba siya mula kanina?"

"Hindi pa, mula kaninang umalis ka hanggang sa nailipat sa ospital" sagot niya.

"Good for her para makapagpahinga siya at marelax siya. By the way, I prepare dinner for us. Hindi na kasi ako nakakain sa bahay." Sabi ko sakanya.

"Thank you. Di ba may gagawin ka pa that you to pass? Tanong niya sakin.

"Yes, but I finished the school report and I already passed it. I decided to come back for your Mom's operation. I know it will be successful, I want to witness it." Mahabang sagot ko sakanya.

Niyaya ko na siyang kumain para hindi siya lalo manlambot habang hinihintay niya si Tita na maoperahan.

Matapos kong maligpit ang aming pinagkainan, agad na punasok ang mga nurse upang kuhanin na si Tita dahil ilang minuto na lang daw ay isasailalim na siya sa operasyon. Mababakas sa mukha ni Zeus ang takot at kaba habang nilalabas ang kanyang ina. Agad kong inayos ang mga gamit upang makalabas na rin kami at maghintay sa labas ng operating room.

Dumating na ang oras upang operahan si Tita, patuloy ang paglakad ni Zeus sa hallway ng ospital. Umupo siya sa tabi ko at tumayo na naman at nagpatuloy muli sa paglakad.

Naku! Ako ang nahihilo sakanya. Sumasakit ang ulo sa pari't parito niya.

"Pwede ba maupo ka, nahihilo na ko sayo." Suway ko sakanya.

"I can't." Sabi niya na nanginginig.

"Halika may pupuntahan tayo. Para mabawasan ang kaba mo at takot mo" sabi ko sakanya.

Sumama siya sa akin na may pagtataka sakanyang mukha.