The Last Message Was Seen

EPILOGUE

Ang pangalan ni Elise Navarro ay tinanggal sa system sa loob ng tatlumpu’t anim na oras.

Una ang email access.

Sumunod ang payroll.

Pagkatapos ang attendance logs.

Sa internal records, malinaw ang dahilan:

Employment terminated following internal compliance review.

Walang additional notes.

Ang desk na dati niyang ginagamit ay na-reassign. Ang computer ay na-format. Ang mga file na huling binuksan sa account niya ay in-overwrite ng routine maintenance. Walang anomalyang naiwan. Walang kailangang ipaliwanag.

May ilang empleyadong nagtanong noong unang linggo. Sinabihan silang huwag makialam sa mga desisyong hindi saklaw ng kanilang tungkulin. Tumigil ang usapan doon.

Sa apartment ni Elise, natagpuan ang katawan pagkalipas ng ilang araw. Walang public report. Walang imbestigasyong umabot sa balita. Ang kaso ay isinara bago pa mabigyan ng pangalan.

Ang tanging bagay na hindi na-delete ay isang chat record na naka-archive sa isang device na hindi na muling ginamit.

Isang mensahe.

Isang oras.

Isang status.

Seen.

Sa loob ng kumpanya, bumalik ang normal na operasyon. Ang quarterly report ay pumasa. Ang audit ay malinis. Ang mga taong sangkot ay nanatili sa kanilang posisyon.

Walang nagtanong kung ano ang nangyari kay Elise Navarro.

Hindi dahil walang nakakaalam—kundi dahil walang may interes na malaman.

Sa huli, hindi siya nawala.

Tinanggal siya.

At ang katahimikan ay naitala bilang pagsunod sa patakaran.