Değişmeyen ifadesiyle afallayarak bakakaldığımda 2 adım atarak dibime kadar geldi. "Peki Yakut, ben bunu zaten biliyorsam?"
"Ne?"
"Ne anladıysan o."
"İmkansız." Aniden aklıma gelen şeyle duraksadım. "Sen... karaoke gecesi..." Bilmiş bir şekilde gülümsedi. "Yani sen bildiğin halde bilmiyormuş gibi oyun mu oynadın?"
"Eğer o gün sana bildiğimi söyleseydim, beni reddederdin çünkü seninle çok güzel olduğun için ilgileneceğimi düşünüyordun. Benim planımsa anonim olan seninle yakınlaşarak sana fikirlerine de tutulabileceğimi göstermekti. Bu sırada dünkü yakınlaşmayı beklemiyordum... Ama ateşle barut gibiyiz, yan yana geldiğimiz anda mutlaka bir şeyler oluyor."
Utançla gözlerimi kaçırdım. Haklı sayılırdı.
"Git, Yankı."
"Ne?"
"Amacın bu değil miydi? Öğrendin işte, anonim gerçekten benim. İş
