Ebru Yılmaz
"Öyle demek istemedim." Umut karşımda topu sinirle yere çarparken irkilerek kaçırdığım gözlerimi gözlerine diktim.
"Neden geldin peşimden?" Bir kaç adım atıp ona yaklaştım.
"Öyle demek istemedim."
"Ama öyle dedin."
Güldü.
"Sinirlenmiştim."
"Ben de şimdi sinirliyim."
"Hayır, kırıldın. Özür dilerim." Bir adım daha attığımda dipdibeydik artık. "Doğru düzgün konuşamadık da zaten."
"Şu an değil, Ebru." Gülümsedim.
"İsmimi ne güzel söyledin öyle?" Benden uzaklaşıp gözlerini kaçırdığında kaşlarımı çattım.
"Karşında bir yavşak var, dikkatli konuşmanı öneririm."
"Ya valla sinirden söyledim. Beni ektin sandım." Masum bir şekilde ona bakarken homurdandığını duydum. "Kes şunu."
"Ne?"
"Böyle bakma."
Kalbini severim senin çocuk.
"Konuşalım mı artık?"
"Hakkımdaki fikirlerini
