Kabanata 23
Kinabukasan ay magang maga ang mata ko. Pinilit kong tumayo sa higaan pero bumibigat ang aking katawan na parang pagod na pagod na. Nakakatawa lang na umiyak lang naman ang ginawa ko mag damag.
Andaming tanong sa utak ko. Andami kong gustong malaman pero walang sagot at walang sasagot. Nagmumukha lamang akong tanga.
Dahil alam kong walang magagawa ang pagmumukmok sa kwarto ay pinili kong bumaba. Galit parin ako sa lahat lalong lalo na kay daddy pero hindi ko siya sinisisi dahil sarili ko parin ang may kasalanan.
Kamusta na siya?
Pumikit ako ng mariin. No. Hindi ko na dapat siyang isipin. Tama na.
Natagpuan ng aking tingin si Rhys sa baba. Nakaupo lang sa couch at nang tumaas ang tingin nya sa akin ay pinilit kong ngumiti. Nilibot ko ang tingin ko sa buong bahay pero
