“คุณซัน! อยู่ในนี้ตั้งแต่เมื่อไรคะ”
“อยู่ก่อนเธอเข้ามา”
“ดาวตกใจหมดเลย ถ้าหนูโดนคุณสมชายสวบขึ้นมาเพราะตกใจจะทำไงคะ”
“ก็ตัดมือเธอให้คุณสมชายไปสิ”
“คุณซัน!”
ระหว่างที่ฉันกำลังตกใจ มือหนาก็จับหมับเข้าที่เอวของฉันโดยไม่ทัน ตั้งตัวทำให้สะดุ้งตัวโยนตามสัญชาตญาณแล้วรีบถอยออกห่าง
“ทำอะไรของคุณคะ ทำแบบนี้ไม่น่ารักเลย คุณซันจะให้ดาวตกใจวันละกี่รอบกัน” ฉันบ่นเขาแต่เขากลับฉีกยิ้มส่งมาให้ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเอ่ยบอกสิ่งที่ต้องการ
“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันจะพาไปข้างนอก”
“ไปไหนคะ”
“ถามมาก ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ”
“แต่ดาวยังไม่ได้เอาอะไรให้คุณสมชายกินเลยนะ”
“ฉันเอาให้กินแล้ว ส่วนเธอก็ไปเปลี่ยนชุด หรืออยากให้ฉันเปลี่ยนให้”
“ไม่เอาค่ะ ดาวเปลี่ยนเอง”
“เรากำลังจะไปไหนกันคะ” ฉันถามออกมาเพราะไม่รู้ว่าคุณซันจะพาฉันไปไหน แต่เขาก็ไม่ยอมตอบคำถามของฉันอีกตามเคย
“ขึ้นรถ”
“หนูไม่ขึ้น ถ้าคุณซันไม่บอก
