21. Yüzyılın Batık İlişkileri Üzerine

Kazı Kazan Dateler

Biliyorum kızlar hepimiz aynı durumdan muzdaribiz:

Artık buluşmalar sonrasında ne olacak heyecanını yitirmiş öğleden sonrasında sırf teyzelerimiz izlesin diye konmuş sonu başından belli olan dizilere dönmüş halde! Her ne kadar bıkmış olsak da vazgeçmek de ağır geliyor olacak ki her buluşmayı "Hadi ama!! Olacak olacak!.." ümitleriyle fizyolojimize yapay bir heyecanı enjekte ederek bir yazı tura tadında yaşayıp eğer şanslıysak hesaplar ödenene dek devam ettiriyoruz. Sonrasında tazecik heyecanımız yerini temeli atılmadan yitmiş hayallerimize bırakıyor ve bu hayalleri elimizde kalan son kırıntıları da yitirmek korkusuyla avcumuzda sıkı sıkı tutuyoruz, sımsıkı tutmazsak parmaklarınızın arasından akar gider de bir daha kalbimizde o tanıdık çarpıntıyı hissetmek arzusunu sonsuza dek kaybetmekten korkuyoruz belki de...

Belki de gri insanlardan olmaktan korkumuz... Onları bilirsiniz,gri insanlar:hani yüzlerinde sevince benzer bir ifade görmeniz mümkün dahi değildir, kullanılmadığı için körelmiş yüz kasları gerektiği zamanlarda dahi işlevini yerine getiremeyecek kadar körelmiştir, ruhu bedeninden henüz yaşarken sökülüp alınmış olduğundan olsa gerek yürüyen ölüler gibi soluk bir benize sahip tenlerinde ne heyecanın tatlı pembeliğinden ne de öte sıcak hislerin tende bıraktığı hoş kırmızılıktan eser görebilirsiniz. Böyle nesli tükenmekte olan bir canlıdan bahseder gibi anlattığıma aldanma. Belki de bunları okumadan hemen evvel bu insanlardan birisine günaydın dedin ve ardından soğuk bir homurdanma aldın, evet bu noktaya gelmişken bir dip not eklemem gerek: bu canı bedeninden söküp alınmış insanlar kendi enerjileriyle yaşama devam etmezler çünkü yaşamın pınarından geçmişlerdir fakat her standart insan gibi görünmek,günlük mücadelelerine devam etmek adına enerjinizi vakumlar ve sizden aldıkları yaşam enerjisiyle devam ederler; özetlemek gerekse, önünüzden çalarlar. Hani gün içinde bir anda hiç iyi değilim ya ben, ne oldu bana dersiniz ya; hah işte oradaki soru işaretinin mistik cevabı bu gri insanlardır.

Enerji vampiri, yaşayan ölülerden olmak korkusuyla sonu gelmez gibi görünen başarısız buluşmalar zincirine her geçen gün bir diğerini ekliyorsun, seni anlıyorum ama deneyimle sabit ki bu çözüm değil...

Nereden biliyorsun, sitemleri yükselecek; o halde ben daha erkenci davranarak sana sorumu sorayım:

Sonu gelmez kazı kazan buluşmalar içindeki korkuyu kısa vadeli ötelemelerden başka sana ne kazandırdı?

Cevaplayacak kadar cesur kızlarım sonraki yazıda bekleniyorsunuz:)