Artık hiç bir kelime duymak istemiyordum. Yada duymak istediğim kelimeler çok başkaydı. Evet artık bende kendime itiraf edebilirdim, ben Çağhan'ı seviyordum. Aramızdakinin tutkudan çok öte bir şey olduğunu biliyordum ama itiraf etmek çok zordu. İnsan sevmediği kişiye karşı bu kadar tutku hissedemezdi. Belki de şuan en son aklıma gelmesi gereken kişi Yasin'di ama ben ona karşı hiç bir zaman böyle tutkuyla yanıp onu istememiştim. Ama Çağhan çok farklıydı, kendime itiraf edemediğim zamanlarda bile sarhoşluk bahanesiyle birlikte olmak istemiştim. Ama şimdi sarhoş değildim ve sarhoşluğa sığınmadan hür irademle Çağhan ile sevişecektim. Sevişecektim diyorum, çünkü hala Çağhan emin misin bakışları atıyordu. "Seni istiyorum Çağhan, hemde çok fazla. Lütfen bu kez beni geri çevirme" dediğim de yüzünü
