Pumapatak na ang luha ni Juliana habang pilit na hinahanap sa madilim na kubo ang lusutan ng kamay sa damit na hirap na hirap na siyang suotin ngayon.
Dito siya naiinis sa sarili eh kung kelan nagmamadali saka siya nagiging tanga.
"Ano ba? makisama ka naman" bulong ni Juliana sa costume niyang hindi niya makita kita kung nasaan ang manggas. Wala na rin siyang pakialam kung baliktad man ito. Kahit madilim ay nakita ni Juliana na kumilos ang tuod na prinsipe.
Biglang hinubad ng tuluyan ang polo pero para lamang pala isuot sa kanya.Kinabig siya nito at niyakap ng mahigpit. Pipiglas sana si Julianan pero hindi siya nito binigyan ng pagkakataon.Mas humigpit pa kase ang yakap nito.
"Im sorry. Hindi ito ang gusto kung mangyari. Wag mong isipin ang binayad ko.Gawin mo man ito o hindi ay hindi
