Let it be me Again

Chapter 19

"Ano'ng ginagawa mo dito? "

tanong ko habang nag dadrive si chester papuntang mansion

"Napadaan lang ako sa coffee shop and nakita kita, bakit ka nag iisa? where's ypur driver? or wala kamanlang bang dalang car? "

sunod sunod na tanong nya ayaw ko na sana syang sagutin pero sinamaan nya ako ng tingin na para bang kailabgan ko mag salita

"Actually..." naalala ko yubg nangyare kanina na iniwan lang ako ni jace at ng mga kaibigan nya actually ayaw naman talaga na saken para kay jace halata naman kaya siguro ganoon nalang nila ako tratuhin kanina " Kasama ko boyfriend ko kanina"

"What?! " napaubo pa sya na tila di naniniwala "You have a boyfriend already? wow who's the lucky guy? "

dati nan nanligaw saken si chester pero sabi ko sakanya ayaw ko pa ng relationship madami na din ako na busted kasi di ko sila type pedo si jace lang ang bukod tangi na sinagot ko

"Wag mo na itanong okay?" i rolled my eyes

"Tatanong ko pa sana kung nasan sya pero mukang badtrip kana "

inirapan kolang sya at nag patuloy suang nag drive nakauwi na din ako sa mansion wala din akong natanggap na message kay jace siguro busy sya hinayaan ko nalang din

i get may phone to text jessica but when i opened it nagulat ako na may message na sya saken i immediately open her message

"sabi nasan ka? "

"sabrina we need help! "

" sabrina please! kailangan mo pumuntang hospital"

i was shocked sa message nya, what? ano naman gagawin ko sa hospital ng disoras ng gabi

"Hey why? is there somethibg wrong?"

"yes sabrina! sinugod ko sa hospital si aniya please come here na"

nanlambot ako sa sinabi nya agad agad kong tinawag si kuya M para mag padrive papuntang hospital, i also texted jace na pumunta sya sa hospital pag nabasa nya na ng makarating ako sa hospital ay agad agad akong sinalubong ni jessica and alex, nandon na din yubg nga kaibigan namen nung highschool

"Sabrinaaa!! " jessica automatically cried habang yakap yakap nya ko " Pu-pumunta akong condo nya and i see her nakahiga nakita ko din sa tabi nya na uminom sya ng super damibg gamot na naging dahilan ata ng over dose nya"

"Omg.. " umiyak nadin ako dahil sa sobrabg gulat " Why did she do that! "

"Sabrina, Jessica calm down " a soft voice of marga calm us "Pag hindi kayo kumalma baka hindi natin masolusyunan ang problemang to! we need to be strong for aniya"

matagal tagal na din kami di nag kikita kita pero hindi ko naman inaasahan na ganitong paraan pa kami mabubuo nandito kaming lahat magkakaibigan nung highschool ng madinig namen na nahospital si aniya

"Excuse me.. gurls can i talk to the family member of the patient? "

tumayo ako ng madinig yon hindi ko alam kung ajo sasabihin namen dahil wala pa ang parents ni aniya I didn't know kung tinawagan naba nila jessica yung parents ni aniya

"Hmm.. im her friend po doc her parents.."

"Tinatawagan palang po" pag salo sakin ni marga

"Okay kids we need to call her parents as soon as possible. na over dose and friend nyo and nakita ko yung hands nya na full ng bruses i think nag try na mag suicide ang friend nyo but now stable na ang lagay nya "

"thankyou doc.."

napasapo ako sa upuan at hindi lubusan na maisip kung bakit nagawa ni aniya yon

"Guys kumain muna kayo! " keith gave us foods para naman ma calm namen ang sarili namin

"I already called tita na and si tito pero di padin sila nag rerespond" margo said

"Bakit naman hindi sila nag rerespond kailangan na kailangan sila ngayon dito!? " napahawak nalang sa sentido si elizabeth

"Ano banaman kasi naisip nito aniya.. " napaiyak nalang si jessica sa sobrang pag aalala

"Guys.. " nagulat kami ng biglabg tawag ni jessica

"Omg.. jessica " i immediately come to held aniya's hand "Why did you do that "

"Im sorry..."

"Shussh babe stop crying we're here for you "

"Thanks margo"

"We called tito and tita but they didnt respond i think busy sila"

"Do-dont please dont, they are tired of everything.. we-we have financial problem they cannot afford this,im a mess!?! " aniya cried, i look at her eyes and see so much pain i didn't know na may problem pala sya if onyl i knew sana natulungan ko sya

"Dont worry i'll pay for everything " i said

"Sabrina.. "

"Dont worry im your friend, im always here for you "

" Dont worry aniya ako na din bahala sumagot ng iba mo pang kailangan" margo offered

"Ako na sa daily food!"

"Ako na bahala sa medicine "

"Me ako na bahala sa kwento! "

"jessica?! "

"Joke gusto kolang mapasaya ka kung may kailangan kapa let me know kahit ano payan "

hindi na namin inintertain si aniya kung ano ba talagang nangyare dahil sabi ng doctor maaring maka cause ng trauma yon, i felt down ngayon hindi ko alam ang gagawin ko sobra akong nasasaktan na makita si aniya na ganon she's like my little sister lumabas muna ako sa loob ng hospital to unwind i also checked my cp pero wala padib reply si jace

"Mahal mo paba ako? " i whispered to myself my tears fell down to my cheeks hindi ko alam kung ano mafefeel ko dahil sunod sunod yung pain na naramdaman ko

kailangan ko ng kausap kailangan kailangan ko pero bakit pag kailangan kita wala ka

napasapo nalang ako sa tapat ng upuan at umiyak ayaw kong makikita nila akong nalulungkot, ayaw ko dagdagan pa ang priblema namin kailangan namin magpakatatag para kay aniya

Hindi ko mapigilan yung hagulgol ko sa sobrang sakit na halo halong emosyon hindi ko alam kung ano paba to pero parang hindi ko na kaya

"sabrina? "

"Steven?! "

"anong ginagawa mo dito mag isa "

agad kobg pinunasan ang aking mga luha at tumayo sa kinauupuan

"Nagpapahangin lang"

"Sige pasok muna ako don.."

"Steven"

"yes"

"Nagtext naba sayo si jace? hindi kasi sya nagrereply sa mga text ko baka sayo nagtext sya kahit hi manlang? "

"Hindi pa sabrina.. siguro hindi lang nya napansin yung message mi dont worry imemessage ko sya "

i was left dumb founded feeling ko ay dinudurog na yung puso ko hindi ko alam kung nasan sya

bumalik na ako sa room kung nasan ang mga kaibigan ko sila keith at margo ay nagpaalam muna dahil hinahanap nadaw sila ng parents nila si jessica naman at elizabeth ay kumuha ng gamit ni aniya sa condo nito naiwan ako na nag aalaga kay aniya wala naman ako kasama sa bahay dahil may business trip nanaman sila daddy at nag sabi naman ako sakanila

inayos ko nalang yung mga prutas at ibang pagkain habang wala akong gibagawa hindi kasi ako makatulog kahit 2am na ng madaling araw nagkakaroon din ng panic attack at biglang nahihimatay si aniya pabigla bigla kaya hindi rin ako mapalagay na matulog

"Sabrina? "

tumingin ako ng tawagin ako ni aniya lumapit ako sakanya at hinawakan ang kanyang mga kamay

"Do you need anything? "

"Sorry... "

"Shush.. dont cry please " i wiped her tears at niyakap sya ng mahigpit

"No im sorry... im so sorry... patawarin moko kung nainggit ako sayo.."

"Hey, what are you ralking about? "

"Patawarin moko kung may time na ayaw kotang maging kaibigan kasi iniisip ko na masyado kang spoiled brat

" napatawa pa sya habang kinukwento sinasabi nya yon sanay na ako sakanya na sabihan nya kong spoiled brat dahil lokohan nanaman namin yon sa isat isa " Mahal na mahal kita bilang kaibigan minsan lang talaga naiinggit ako sayo dahil mayaman ka maganda nasayo na lahat, kayong lahat may mga nagmamahal sainyo samantalang ako simula nung na bankrupt sila mom and dad hindi na nila inisip na may anak sila ako nalang yung gumagawa ng paraan para sa tuition ko... i barely asked for help sa lola ko cause i was ashamed na baka mapahiya ako naiingit ako sainyo.."

"Aniya why did you hide this from us? bakot hindi ka nag ask for help samen.. ilove you and im willong to help you"

"Akala ko iiwan nyo na ko kasi laahta kayo may boyfriend na lahat kayo at feeling ko na leleft behind nalang ako! "

"that's not true you know that... dont say that, im sorry babe na you felt that way, om sorry" i cried ng marinig ko lahat yon super naguguilt ako dahil aniya felt that way

pinacalm ko na din sya at pinakita na matatag ako para hindi na sya masyadong mag isip

i checked my cellphone and nakita ko nag message si jace inopen ko agad yon para basahin

"Where are you? "

"Im at the hospital, buti naman nag reply kana.. don't worry you dont need to go here parang pagod kana din naman"

"sabrina please stop wag ngayon im coming "

"kung hindi ngayon kailan? dont go i dont need you"

"im coming"

ilang oras ang nakalipas bago dumating si jace hindi ko alam pero ang expect ko ang minuto lamang ang magiging pagitan may nag babantay na din naman kay aniya si jessica kaya lumabas ako sinundan naman ako ni jace

"Sabrina lets talk! "

"Talk? mukang may pinuntahan kapanga e, mukang wala kanaman talagang balak makipag usap.. look at you parang hindi moko girlfriend!"

"May pinuntahan lang ako.. a friend also need my help"

"Oh a friend?! tell me sino sya.. diretsahin mo na jace si audrey bayan? " napahawak ako sa sentido ko at pumatak ang luha "Di ka makasagot?! bakit? jace ilang beses mo na ko pinagiintay.. iniwan moko sa club sabi mo babalik ka.. tinatawagan kita tinetext kita pero ano? putangina naman jace whats wrong with you?! "

"Sabrina im sorry please.. you ahould understand my situation too.. she's my friend"

"And me? who am i to you? you have a plenty of friends na pwedeng mag hatid sakanya.. and also pwede moko isama "

"You making this hard for me.. "

"No jace you.. you making this hard for us.. i understand you i always do "

"Sorry.. sabrina please "

i was crying ng biglang mag ring ang phone ni jace agad akong nanghina ng makitang si audrey yon hindi nya sinagot ang tawag at umupo para yakapin ako i just need somebody to lean on ang sakit sakit i feel na parang anytime my body giving up

"Sabrina.. im sorry please.. this won't happen again never "

"Leave.. " his phone keeps on ringging

"Sab.. no.. "

"Leave?! go ahead, pumunta kana sa kaibigan mo?! i dont need you do you understand that i dont need you "

"Sabrina please dont do this to me "

"Umalis ka muna siguro jace im begging you.. and siguro mas kailangan ka nya.. kasi if not hindi sya yung pipiliin mo over me.. Panghahawakan ko nalang yung promises mo na kaibigan molang sya"

umalis ako sa harapan nya at umiyak habang nasaloob ng elevator, panghahawakan ko yubg sinabi nya na kaibigan lang nya si audrey kahit masakit kahit parang kahit sarili ko niloloko ko malang mahal ko sya, mahal na mahal