ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน... ทางด้านของเชอรีน
ภายในห้องพักขนาดกลางที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้ไม่นาน เชอรีนในชุดลำลองกำลังนั่งเป่าผมอยู่หน้ากระจกหลังจากเพิ่งอาบน้ำเสร็จเพื่อเตรียมตัวออกไปทำงานในกะเย็น
Rrrrr... Rrrrr...
เสียงสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งแผดเสียงร้องดังลั่น หน้าจอโชว์เบอร์คุ้นเคยที่เมมโมรี่เอาไว้ว่า หม่ามี้ที่รักหญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอกำลังตึงเครียดกับที่บ้าน แต่ก็ไม่อยากตัดสายผู้เป็นแม่ทิ้ง จึงจำใจกดรับสาย
"ฮัลโหลค่ะแม่... ถ้าแม่จะโทรมาเกลี้ยกล่อมให้หนูกลับไปง้อคุณพ่อล่ะก็ หนูไม่กลับนะคะ จนกว่าคุณพ่อจะเลิกบังคับชีวิตหนูสักที"
เชอรีนชิงพูดดักคอไว้ก่อนทันที
"เชอรีนหนู ฟังแม่นะลูก วันนี้แม่ไม่ได้จะมาไล่ต้อนให้ลูกกลับบ้าน แต่แม่มีเรื่องสำคัญมากที่ผู้ใหญ่เขาตกลงกันไว้แล้ว คุณปู่ท่านจัดการทาบทามเรื่องงานหมั้นของลูกกับหลานชายเพื่อนสนิทท่านเรียบร้อยแล้วนะ"
"อะไรนะคะ!
