เพียะ!!
เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับซีกแก้มสากดังลั่นสนั่นไปทั่วทั้งห้องทำงานที่เคยเงียบสงบ แรงตบจากฝ่ามือเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความโกรธจัดและแรงอารมณ์ ทำเอาใบหน้าหล่อเหลาของคุณหมอหนุ่มหันขวับไปตามแรงกระแทกทันที
บรรยากาศภายในห้องเย็นยะเยือกจนติดลบ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงหอบหายใจสะท้านของร่างเล็กที่กำลังโกรธจนตัวสั่น
"หมอคิดว่าหนูเป็นผู้หญิงแบบนั้นเหรอ..."
น้ำเสียงหวานสั่นเครืออย่างปิดไม่มิด ดวงตากลมโตที่เคยดื้อรั้นบัดนี้รื้นไปด้วยหยาดน้ำใสๆ แห่งความน้อยใจและโกรธเคือง เชอรีนจ้องมองเสี้ยวหน้าของร่างสูงผ่านม่านน้ำตา มือเล็กที่เพิ่งฟาดลงบนแก้มเขายังคงสั่นระริกค้างอยู่ในอากาศ
"ใช่! หนูมันดื้อ หนูมันชอบเอาแต่ใจแต่หนูไม่ได้เป็นผู้หญิงใจแตกที่ชอบใส่ชุดโป๊ๆ มายั่วผู้ชายไปทั่วอย่างที่หมอคิดถ้าหมอจะมองหนูแย่ขนาดนั้น ก็ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้ แล้วไม่ต้องมายุ่งกับหนูอีก"
หญิงสาวตะโกนใส่หน้าเข
