"แล้วพี่หมอจะช่วยเชอยังไงคะ ? "
เสียงหวานสั่นพร่าเอ่ยถามตะกุกตะกัก ดวงตากลมโตที่เคยดื้อรั้นบัดนี้สั่นระริกและช้อนมองคนเหนือร่างอย่างกล้าๆ กลัวๆ สองมือเล็กเผลอกำขอบผ้าห่มแน่นจนข้อขาว ใบหน้าสวยเห่อร้อนแดงซ่านไปถึงลำคอ
"ชะ... เชอไม่เคยทำกับผู้ชายนะ พี่เบย์ก็น่าจะรู้"
คำสารภาพที่ใสซื่อบริสุทธิ์ แตกต่างจากลุคสาวเปรี้ยวที่เธอพยายามสร้างเป็นเกราะกำบัง ทำเอาเส้นความอดทนของหมอเบย์ขาดผึงในวินาทีนั้นเอง
"ก็ทำกับพี่ไงครับ เราโอเคไหม ถ้าคนนั้นเป็นพี่ "
น้ำเสียงทุ้มพร่าตอบกลับทันควันก่อนจะถามเธอไปกลับไป
เเต่ก็ไม่รอให้เธอตอบ แววตาคมกริบที่เคยมีความยับยั้งชั่งใจแบบฉบับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังหลงใหลผู้หญิงตรงหน้าอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
เบย์ขยับกายขึ้นคร่อมร่างเล็กอย่างเต็มรูปแบบ หัวเข่าแกร่งแทรกเข้ากลางระหว่างเรียวขาขยับแยกเปิดทางอย่างช่ำชอง
