บรรยากาศในร้านช่วงค่ำเริ่มคึกคัก แสงไฟสลัวและเสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานไม่ได้ทำให้พื้นที่โซนวีไอพีชั้นลอยดูผ่อนคลายลงเลยสักนิด เพราะตรงนั้นมีร่างสูงของ 'คุณหมอเบย์' นั่งแผ่รังสีอำมหิตและสายตาพิฆาตดักคอผู้ชายทุกคนที่ทำท่าจะเดินเข้าไปชีกอใส่พนักงานต้อนรับคนสวยที่หน้าเคาน์เตอร์
ไบร์ทที่เพิ่งเดินตรวจความเรียบร้อยของร้านเสร็จ สังเกตเห็นน้องชายตัวเองมานั่งจุ้มปุ๊กทำหน้าเป็นยักษ์เฝ้าสมบัติอยู่พักใหญ่แล้ว จึงเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาทักทายด้วยความหมั่นไส้ปนสงสัย
"เฮ้ยไอ้เบย์ มานั่งทำหน้าดุเป็นหมาหวงก้างอะไรตรงนี้วะ ลูกค้าโต๊ะอื่นเขาเกร็งกันไปหมดแล้วเนี่ย" เจ้าของร้านหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งเบาะฝั่งตรงข้าม คว้าแก้วเครื่องดื่มมาถือไว้
หมอเบย์ไม่ตอบคำถามพี่ชาย เขายกแก้วน้ำอัดลม งเพราะต้องขับรถพายัยตัวแสบกลับคอนโด ขึ้นจิบช้าๆ สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างเล็กในชุดเดรสสีดำที่กำลังฉีกยิ้มการค้าให้ลูกค้าชายกลุ่มหนึ่
