เเพ้ทางรักยัยเด็กดื้อ

เรียกมานั่งด้วย

"ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นแกสนใจอยากจะนั่งกับสาวๆ"

ไบร์ทเลิกคิ้วมองน้องชายด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างชอบใจ

"เอาสิ เดี๋ยวพี่จัดให้ น้องเชอรีนกับน้องคะนิ้งนี่ระดับท็อปของร้านเลยนะ แกตาถึงเหมือนกันนี่หว่า"

ไบร์ทกวักมือเรียกผู้จัดการร้านให้ไปตามสองสาวที่หน้าเคาน์เตอร์มาที่โต๊ะทันที

ทางด้านเชอรีนที่กำลังยืนหน้าซีดอยู่กับคะนิ้ง พอเห็นผู้จัดการเดินเข้ามาบอกว่าบอสไบร์ท

เรียกให้ไปนั่งที่โต๊ะวีไอพี เธอก็แทบจะลมจับ

"เชอ บอสเรียกเราไปนั่งด้วยว่ะ โอกาสทองแล้วแก หมอเบย์หล่อขนาดนั้น ฉันจะอ่อยให้หมอตรวจหัวใจเลย"

คะนิ้งตื่นเต้นจนลืมสังเกตสีหน้าเพื่อน

"แก... ฉันไม่อยากไปเลย ฉันปวดหัว"

เชอรีนพยายามหาทางหนี

"ไม่ได้นะเชอ บอสสั่งเองเลยนะ เดี๋ยวเจ๊ขวัญก็ด่าตายหรอก ไปเถอะ"

คะนิ้งไม่ฟังอีร้าค่าอีรม ลากแขนเชอรีนเดินขึ้นไปยังโซนวีไอพีชั้นลอยทันที

เมื่อมาถึงโต๊ะ เชอรีนพยายามก้มหน้าให้ต่ำที่สุด ร่างเล็กสั่นน้อยๆ เมื่อต้องมานั่งลงบนโซฟาหนังตัวยาว โดยที่มีหมอเบย์นั่งจ้องมองเธออยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาของเขาไม่ได้มีความอ่อนโยนเหมือนตอนที่ปลอบเธอที่คลินิกเลยสักนิด แต่มันกลับเต็มไปด้วยความจับผิดและดุดันจนเธอนั่งแทบไม่ติดเบาะ

"นั่งตามสบายนะสาวๆ วันนี้ไอ้เบย์มันนึกคึกอะไรไม่รู้ อยากมีเพื่อนดื่ม"

ไบร์ทเอ่ยอย่างอารมณ์ดี พลางรินเครื่องดื่มให้ทุกคน

หมอเบย์ไม่ได้สนใจแก้วเหล้าตรงหน้า แต่เขากลับจ้องมองไปที่มือของเชอรีนที่วางอยู่บนตัก เมื่อเห็นว่าเล็บเจลยาวๆ ถูกถอดออกตามสั่งแล้ว เขาก็ยกยิ้มมุมปากเพียงนิด ก่อนจะเบนสายตาขึ้นมาจ้องหน้าสวยที่แต่งแต้มมาอย่างยั่วยวน

"ทำงานที่นี่มานานหรือยังครับ คุณเชอรีน"

เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นนิ่งๆ แต่ทำเอาคนถูกถามสะดุ้ง

"คะ... ค่ะ ทำมาได้สักพักแล้วค่ะ"

เชอรีนตอบเสียงแผ่ว

"งานที่นี่ต้องรับแขกเยอะไหม?"

หมอเบย์ถามต่อ สายตาคมกริบไล่มองเดรสสายเดี่ยวที่เผยช่วงคอและเนินอกขาวเนียน

"แขกที่นี่ส่วนใหญ่เป็นพวกขี้เมา ลวนลามพนักงานบ้างหรือเปล่า?"

คำถามของหมอเบย์ทำให้เชอรีนชะงัก เธอรู้ดีว่าเขากำลังหมายถึงอะไร เขาคงกำลังสงสัยว่าบาดแผลที่เธอไปหาเขาเมื่อวานนี้ ไม่ได้เกิดจากการ 'ช่วยตัวเอง' อย่างที่เธอบอก แต่เกิดจากการโดนใครบางคนในที่แห่งนี้ล่วงเกินมากกว่า

"ไม่มีใครทำแบบนั้นกับหนูได้หรอกค่ะหมอ หนูดูแลตัวเองได้"

เชอรีนเชิดหน้าขึ้นตอบด้วยความดื้อรั้นตามนิสัยเดิม เริ่มรู้สึกขัดใจที่โดนเขามองด้วยสายตาเหมือนเธอเป็นเด็กใจแตก

"ดูแลตัวเองได้?"

หมอเบย์ทวนคำพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ

"ดูแลตัวเองเก่งจนต้องไปนอนบนขาหยั่งให้หมอตรวจเนี่ยนะ?"

ประโยคนั้นเขาจงใจโน้มตัวมากระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน ทำเอาเชอรีนหน้าร้อนผ่าวจนแทบระเบิด เธอเม้มปากแน่นมองค้อนคุณหมอจอมดุทันที เขาถามเธอเเบบนี้หมายความว่ายังไง