แผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกนุ่มของเตียงคิงไซส์อย่างแผ่วเบา แต่ยังไม่ทันที่เชอรีนจะได้ขยับตัวหนี ร่างสูงใหญ่ของคุณหมอจอมเผด็จการก็ตามลงมาทาบทับ กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนทันที
"พี่เบย์ พรุ่งนี้ไฟลท์บินเช้าตรู่นะคะ ขืนพี่ทำรุ่มร่าม เค้าตื่นไม่ไหวตกเครื่องขึ้นมาจะทำยังไง"
เชอรีนประท้วงเสียงสั่น ยกมือเล็กขึ้นดันแผงอกแกร่งที่เบียดชิดเข้ามา
"ก็อุ่นเตียงคลายหนาวสักรอบก่อนนอนไงครับ สัญญาเลยว่าจะทำเวลา ไม่ให้เราอดนอนแน่นอน"
หมอเบย์ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาคมกริบพราวระยับไปด้วยไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นอย่างง่ายดายเพียงแค่มีเธออยู่ตรงหน้า
"คำสัญญาของพี่เบย์น่ะ เชื่อถือได้ที่ไหนกันคะ อ๊ะ"
เสียงหวานขาดหายไปเมื่อจมูกโด่งสันกดฝังลงบนซอกคอขาวผ่อง สูดดมความหอมกรุ่นประจำตัวของเธอเข้าเต็มปอด ก่อนจะขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยสีกุหลาบจางๆ
"อย่าทำรอยสิคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เค้าใส่ชุดสวยๆ ที่เพิ่งซื้อมาแล้วเห็นรอยทำไงล่ะ"
เธอรีบ
