ห่วงพี่

1875 Words

สนามบินนาริตะ หลังจากใช้เวลาฮันนีมูนล่วงหน้ากันอย่างเต็มอิ่ม และเต็มสูบในหลายๆเรื่องก็ถึงเวลาที่คู่หมั้นข้าวใหม่ปลามันต้องโบกมือลาแดนอาทิตย์อุทัยกลับไทำงานต่อ เช้านี้เชอรีนอยู่ในชุดแอร์พอร์ตลุคสบายๆ อย่างเสื้อฮู้ดดี้ตัวโคร่งสีพาสเทลกับกางเกงวอร์มเข้าชุด เพราะต้องการความคล่องตัวขั้นสุด ใบหน้าหวานที่แม้จะแต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ แต่ก็ปิดบังรอยคล้ำใต้ตาและความอ่อนเพลียจากการถูกคุณหมอทำรอย ทิ้งทวนเมื่อคืนก่อนแพ็กกระเป๋าไม่มิด ในขณะที่สภาพของคนน้องดูเหมือนตุ๊กตาแบตหมด คนพี่อย่างหมอเบย์กลับเดินผิวปากลากกระเป๋าเดินทางใบโตที่งอกเพิ่มมาจากขามาอีกสามใบถ้วนเพราะฝีมือการเปย์ของเขาเอง ด้วยท่าทางสดชื่นเบิกบานสุดๆ "ทำหน้ามุ่ยแต่เช้าเลยคนเก่ง ไม่อยากกลับไทยหรือว่ายังนอนไม่อิ่มครับ หืม?" เบย์ยื่นพาสปอร์ตและตั๋ว First Class ให้พนักงานต้อนรับภาคพื้นดิน ก่อนจะหันมาบีบจมูกรั้นๆ ของคนตัวเล็กที่ยืนพิงแข

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD