คำพูดสองแง่สองง่ามแถมยังมาพร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ของคุณหมอมาดขรึม ทำเอาเชอรีนอ้าปากพะงาบๆ สติสตังแทบจะหลุดลอยไปกับอากาศ ใบหน้าใสที่เพิ่งอาบน้ำมาหมาดๆ แดงเถือกไปจนถึงใบหู
"มะ... หมอเป็นคนฉวยโอกาสนี่หรือโจรคะเนี่ย"
หญิงสาวแหวใส่เสียงสั่น คว้าหมอนใบเล็กบนเตียงมากอดไว้แน่นเป็นโล่กำบัง
"หนูไม่ให้นอนค่ะ กลับไปเลยนะ"
ท่าทางเหมือนลูกแมวขู่ฟ่อๆ ทั้งที่ตัวเองไม่มีทางสู้ ทำเอาคนที่แกล้งแหย่ถึงกับหลุดหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอออกมาเบาๆ ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากมากสำหรับคุณหมอจอมเนี๊ยบ
ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาหา เชอรีนตกใจเบิกตากว้าง สัญชาตญาณสั่งให้ก้าวถอยหลังหนี แต่ดันลืมไปสนิทว่าข้อเท้าตัวเองยังเจ็บอยู่
"โอ๊ย.."
ทันทีที่ทิ้งน้ำหนักลงไป ความเจ็บปลาบก็แล่นริ้วจนร่างเล็กเสียหลักทำท่าจะหงายหลังล้มตึง แต่โชคดีที่วงแขนแกร่งของคนตัวโตรวบเอวคอดเอาไว้ได้ทันท่วงที แล้วดึงเข
