รถสปอร์ตคันหรูสัญชาติยุโรปค่อยๆ ชะลอจอดเทียบฟุตบาทที่จุดดรอปออฟหน้าคณะของเชอรีน แม้หมอเบย์จะพยายามทำตามสัญญาที่ว่าไม่ให้เด่น ด้วยการจอดห่างจากจุดที่มีคนพลุกพล่านแล้ว แต่ความหรูหราของรถและความหล่อออร่าทะลุกระจกของคนขับก็ยังเรียกสายตาจากนักศึกษาแถวนั้นได้อยู่ดี
"ตั้งใจเรียนนะครับคนเก่ง พักเที่ยงแล้วอย่าลืมหาอะไรกินด้วยล่ะ"
หมอเบย์เอ่ยสำทับพร้อมกับเอื้อมมือไปขยี้กลุ่มผมนุ่มของคนตัวเล็กที่กำลังจะลงจากรถ
"รู้แล้วน่าพี่หมอก็ตั้งใจทำงานนะคะ อย่าดุคนไข้ล่ะ"
เชอรีนยิ้มหวาน โบกมือลาว่าที่สามีแล้วเปิดประตูลงจากรถไป หมอเบย์มองตามแผ่นหลังบางจนแน่ใจว่าเธอเดินเข้าตึกเรียนไปอย่างปลอดภัย จึงค่อยๆ เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่เขาทำงานอยู่
เมื่อก้าวเข้ามาในแผนกสูตินรีเวช บรรยากาศก็เปลี่ยนจากโหมดว่าที่สามีคลั่งรักกลายมาเป็นคุณหมอเบย์ผู้เคร่งขรึมและมืออาชีพทันที
ร่างสูงสมส่วนดูดีไร้ท
