เเพ้ทางรักยัยเด็กดื้อ

ไม่ไหว

เเฮ่ก แฮก ..

เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังก้องอยู่ภายในพื้นที่จำกัดของรถสปอร์ตคันหรู หมอเบย์บดจูบลงไปบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติค็อกเทลหวานปนขมที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเชอรีนยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวเขาให้พลุ่งพล่าน

"อื้อ... พี่เบย์ ใจเย็นๆ ค่ะ เค้าหายใจไม่ทันนะ"

เชอรีนประท้วงเสียงพร่า มือเล็กพยายามจะรั้งไหล่แกร่งไว้ แต่กลับกลายเป็นการแอ่นอกรับสัมผัสจากมือหนาที่กำลังบีบเคล้นความอวบอิ่มผ่านเนื้อผ้าเดรสสายเดี่ยวอย่างมันเขี้ยว

"ใจเย็นไม่ไหวแล้วครับ ยั่วพี่ขนาดนี้ ต้องโดนทำโทษให้เข็ด"

หมอเบย์ผละริมฝีปากออกมาซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่น เขาใช้ฟันคมขบเม้มทิ้งรอยสีกุหลาบเข้มไว้ทั่วลำคอระหง มือหนาเอื้อมไปปรับเบาะฝั่งคนขับให้เอนลงจนสุด ก่อนจะรั้งร่างเล็กมาคร่อมตนเองมือหนาถลกชุดเดรสสั้นสีดำที่ถูกรั้งขึ้นมากองอยู่ที่เอว ให้ขยับขึ้นมานั่งทับจุดกึ่งกลางกายบนลำตัวของเขาอย่างพอดิบพอดี

"อ๊ะ!! พ