เเพ้ทางรักยัยเด็กดื้อ

มาทำงาน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกที่สดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เชอรีนตื่นขึ้นมาแต่งหน้าแต่งตัวไปมหาวิทยาลัยตามปกติเหมือนทุกวัน แต่ที่ต่างออกไปคือความรู้สึกกังวลและอาการเจ็บแสบที่เคยรบกวนจิตใจนั้นหายไปแทบจะปลิดทิ้ง

ต้องยอมรับเลยว่ายาสอดที่คุณหมอสุดหล่อ แต่แอบดุจัดการเหน็บให้เมื่อคืนนี้ออกฤทธิ์ได้ดีเยี่ยมสุดๆ อาการปวดแสบปวดร้อนและหน่วงๆ ภายในช่องคลอดดีขึ้นมากจนเธอสามารถเดินเหินฉับๆ ได้ตามปกติ ไม่ต้องคอยเดินหนีบขาเกร็งๆ เหมือนคนเป็นริดสีดวงแบบเมื่อวานอีกแล้ว

ระหว่างที่นั่งฟังอาจารย์บรรยายอยู่ในคลาสเรียน เชอรีนเผลอยกมือขึ้นมาเท้าคาง นัยน์ตากลมโตจดจ้องมองเล็บเจลต่อความยาวทรงอัลมอนด์ที่เพิ่งไปทำมาได้ไม่ถึงสองอาทิตย์ด้วยความแอบเสียดาย ลวดลายลูกแก้ววิบวับสไตล์ลูกคุณหนูที่เธออุตส่าห์นั่งทนทำอยู่ตั้งหลายชั่วโมงกำลังจะต้องถูกล้างออกแล้วจริงๆ หรือนี่..

‘พรุ่งนี้ไปเอาเล็บเจลออกให้หมดนะครับคุณเชอรีน แล้วช่วงนี้ งดการช่วยตัวเองทุกรูปแบบ’

พอพลั้งเผลอไปคิดถึงคำสั่งประกาศิต พร้อมกับภาพสายตาดุๆ และใบหน้าหล่อเหลาของหมอเบย์ที่จ้องมองมาเมื่อคืน พวงแก้มใสก็เห่อร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ จนเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ หันมามองด้วยความสงสัย

สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องถอนหายใจยาว แอบหยิบสมาร์ทโฟนใต้โต๊ะขึ้นมาทักแชทจองคิวช่างทำเล็บเจ้าประจำอย่างยอมจำนน เอาเถอะ เพื่อความปลอดภัยและสุขอนามัยของตัวเอง ยอมตัดใจถอดเล็บตามที่หมอสั่งก่อนก็แล้วกัน

คลาสเรียนของวันนี้จบลงตอนเที่ยงตรงเป๊ะ เชอรีนเก็บไอแพดและเครื่องเขียนลงกระเป๋าสะพาย วันนี้ตารางชีวิตของเธอค่อนข้างชิล เพราะมีเวลาว่างเหลือเฟือหลายชั่วโมงเลยทีก่อนจะต้องไปเข้ากะทำงานพาร์ทไทม์เป็นพนักงานต้อนรับที่ร้านอาหารในช่วงเย็น

ร่างเล็กกะทัดรัดในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทเดินลงมาจากตึกคณะ มุ่งหน้าตรงไปยังร้านทำเล็บทันที ปฏิบัติการถอดเล็บ ตามคำสั่งคุณหมอกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ใช้เวลาไม่นานนัก เล็บเจลทรงสวยที่เพิ่งทำมาก็ถูกถอดออกจนหมดเกลี้ยง เชอรีนก้มมองเล็บสั้นกุดสีชมพูตามธรรมชาติของตัวเองแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาว แอบบ่นอุบอิบในใจว่าถ้าไม่ใช่เพราะคำสั่งประกาศิตพร้อมสายตาดุๆ ของคุณหมอเมื่อคืนล่ะก็ ฝันไปเถอะว่าเธอจะยอมถอดออกง่ายๆ แบบนี้

ร่างเล็กไม่ได้เถลไถลที่ไหนต่อ รีบเรียกแท็กซี่กลับมายัง หอพักของเธอทันที

ใช่แล้วเชอรีนไม่ได้เป็นแค่นักศึกษาสาวธรรมดาที่ต้องดิ้นรนทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนอย่างที่ใครๆ เข้าใจ อันที่จริงพื้นเพครอบครัวของเธอจัดอยู่ในระดับมหาเศรษฐีด้วยซ้ำ คอนโดหรูหราฟู่ฟ่าที่พักอยู่นี่ก็เป็นชื่อเธอ บัตรเครดิตแบล็คการ์ดก็มีให้รูดแบบไม่จำกัดวงเงิน

แต่ความที่เป็นลูกสาวคนเดียว ถูกตีกรอบและคาดหวังมาตั้งแต่เด็ก ความดื้อรั้นและหัวขบถจึงก่อตัวขึ้นเงียบๆ การออกมาทำงานพาร์ทไทม์เป็นพนักงานต้อนรับที่ร้านอาหารกึ่งผับ ก็แค่การทำตัวประชดชีวิตลูกคุณหนู และต้องการพิสูจน์ให้ที่บ้านเห็นว่าเธอสามารถใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งเงินกงสีก็เท่านั้นเอง

หญิงสาวใช้เวลาอาบน้ำสระผมไม่นาน ก่อนจะมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อเนรมิตความสวย มือเล็กหยิบเครื่องสำอางแบรนด์เนมมาแต่งหน้าสไตล์โตวอิน ที่เธอมักจะแต่งเป็นประจำ งานผิวฉ่ำวาวดิวอี้แบบสาวเกาหลี แต่งตากลมโตวิบวับ ปัดแก้มระเรื่อ และปิดท้ายด้วยการทาลิปกลอสฉ่ำๆ ไล่สีแบบออมเบรย์ให้ริมฝีปากอวบอิ่มดูน่าจุ๊บ เข้ากับชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีดำสนิทที่ขับผิวขาวออร่าของเธอให้โดดเด่นยิ่งขึ้น

@ร้านอาหารกึ่งผับ

เสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานเริ่มบรรเลงคลอเคล้าไปกับแสงไฟสลัว เชอรีนในชุดเดรสสายเดี่ยวสุดเซ็กซี่เดินนวยนาดเข้ามาทางหลังร้าน ก็เจอกับคะนิ้ง

เพื่อนสนิทสาวสวยเฉี่ยวที่เรียนคณะเดียวกันและลากกันมาทำงานที่นี่กำลังยืนเติมลิปสติกอยู่พอดี

"มาเร็วนะยัยเชอ วันนี้หน้าฉ่ำเชียว"

คะนิ้งทักทายพร้อมกับเก็บลิปสติกเข้ากระเป๋า

"แน่นอน ระดับนี้แล้ว" เชอรีนยักคิ้วให้เพื่อนสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกไปเตรียมสแตนด์บายที่หน้าร้าน

แต่ยังไม่ทันจะได้เริ่มงาน เสียงแหลมปรี๊ดของเจ๊ขวัญเจ้าของร้านคนเก่งก็ดังแทรกขึ้นมาซะก่อน

"โอ๊ยยย...สวรรค์ประทานความสวยมาให้พวกหล่อนสองคนชัดๆ"

เจ๊ขวัญในชุดเดรสเลื่อมวิบวับเดินกรีดกรายเข้ามาหา สอดส่ายสายตามองรูปร่างหน้าตาของสองสาวด้วยความเสียดายจับใจ

"เจ๊บอกกี่รอบแล้วห้ะ ว่าหน้าตาระดับพวกเธอน่ะ ไปเป็นเด็กดริ้งก์ตัวท็อปวีไอพีของร้านเจ๊เถอะ รับรองว่าแขกกระเป๋าหนักแย่งกันเปย์จนรวยเละแน่ๆ มายืนต้อนรับหน้าร้านให้เมื่อยขาอยู่ทำไมลูกเอ๊ย"

เชอรีนกับคะนิ้งหันมามองหน้ากันแล้วหลุดขำออกมาเบาๆ กับความตื๊อไม่เลิกของเจ๊ขวัญ

"โธ่ เจ๊ขวัญคะ... พวกหนูบอกแล้วไงว่าหนูชอบยืนสวยๆ อยู่หน้าร้านมากกว่า" เชอรีนตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด

"ขี้เกียจไปรบราฆ่าฟันกับพวกเสี่ยขี้เมาค่ะ แค่นี้ยืนยิ้มต้อนรับลูกค้าก็ปวดแก้มจะแย่แล้ว เจ๊ให้พวกหนูเป็นอาหารตาหน้าร้านดึงดูดแขกแบบนี้แหละ เวิร์คสุดแล้วค่ะ"

เจ๊ขวัญได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โบกมือปัดๆ อย่างยอมแพ้

"เออๆ ดื้อกันจริงๆ แม่คุณทูนหัวรวยนักนะยะถึงไม่สนเงินทิปเนี่ย ไปๆ เตรียมตัวรับแขกได้แล้ว วันนี้ศุกร์สิ้นเดือน ลูกค้าจองโต๊ะเต็มทุกโซนเลยนะยะ"

เชอรีนหัวเราะร่วนรับคำเจ๊ขวัญ ก่อนจะเดินไปประจำจุดที่โต๊ะรีเซปชั่นหน้าร้านทำหน้าทีของเธอทันที