"ไม่ย้าย ยังไงหนูก็ไม่ย้ายปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะอีตาหมอบ้าอำนาจ"
เชอรีนโวยวายลั่นรถมาตลอดทางตั้งแต่คลินิกจนถึงหอพัก แต่มีหรือที่คุณหมอจอมเผด็จการจะสะทกสะท้าน หมอเบย์จัดการหิ้วปีกว่าที่คู่หมั้นจอมพยศขึ้นมาจนถึงห้อง 302 แถมยังทำหน้าที่เป็นผู้คุม ยืนกอดอกสั่งให้เธอเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวใส่กระเป๋าเดินทางใบย่อม โดยมีเขายืนคุมเข้มอยู่กลางห้องไม่ยอมห่าง
"เก็บเฉพาะของที่จำเป็นต้องใช้ก่อน เสื้อผ้าเอาไปแค่ไม่กี่ชุดก็พอ เดี๋ยวของที่เหลือพี่ให้ลูกน้องเฮียไบร์ทมาจัดการขนให้ทีหลัง"
หมอเบย์สั่งเสียงเรียบ สายตาคมกริบมองตามร่างเล็กที่เดินหน้ามุ่ย กระแทกกระทั้นหยิบของใส่กระเป๋าอย่างไม่สบอารมณ์
"หนูมีมือมีเท้า เก็บเองได้ค่ะไม่ต้องมาสั่ง"
หญิงสาวหันมาแหวใส่ จับเสื้อผ้าและข้าวของที่ยังไม่ได้จัดระเบียบโยนกองๆ ไว้บนพื้นห้องข้างเตียงนอนด้วยความหงุดหงิด เธอหมุนตัวขวับเตรียมจะเดินไปหยิบของใช้ในห้องน้ำ แต่ด
