แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านทึบแสงเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง ปลุกให้ร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาค่อยๆ ขยับตัวตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย
"โอ๊ย..."
ทันทีที่ขยับตัว ความรู้สึกปวดเมื่อยล้าก็แล่นปลาบไปทั่วทั้งร่าง โดยเฉพาะบริเวณสะโพกและจุดกึ่งกลางกายที่ระบมจนต้องสูดปาก ไหนจะข้อเท้าข้างที่เจ็บอยู่แล้วอีก เชอรีนรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งโดนสิบล้อทับมาก็ไม่ปาน
หญิงสาวพยายามพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องที่ว่างเปล่า พื้นที่ข้างกายบนเตียงกว้างเย็นชืด บ่งบอกว่าเจ้าของห้องลุกออกไปนานแล้ว
เชอรีนขมวดคิ้วมุ่น ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดเข้ากับกระดาษโพสต์อิทสีเหลืองที่แปะอยู่บนแก้วน้ำและแผงยาแก้ปวดบริเวณโต๊ะหัวเตียง พร้อมกับถาดข้าวต้มที่ถูกฝาชีครอบเอาไว้อย่างดี เธอเอื้อมมือไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาอ่าน
" พี่มีเคสผ่าตัดคลอดด่วนของคนไข้ที่คลินิก แล้ววันนี้ก็มีขึ้นเวรที่โรง
