"อ๋อ..นี่อลินคะเฮียเต เพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ตอนมัธยมปลายเลย"
ข้าวฟ่างรีบแนะนำเพื่อนสาวคนสวยให้เจ้าของผับรู้จักอย่างกระตือรือร้น
เมื่อได้ยินข้าวฟ่างแนะนำตัว อลินที่แม้จะกำลังประหม่ากับสายตาคมกริบของคนข้างๆ แต่ด้วยความที่เป็นเด็กถูกฝึกมารยาทมาอย่างดีจากคุณพ่อหมอเบย์และหม่ามี้เชอรีน เธอจึงยกมือเรียวขึ้นพนมไหว้อย่างนอบน้อม
"สวัสดีค่ะ... พี่เตชิน"
เสียงหวานใสเอ่ยทักทายพร้อมกับก้มศีรษะลงเล็กน้อย
"พี่ชื่อเตชินครับ ยินดีที่ได้รู้จัก เรียกเฮียเตเหมือนข้าวฟ่างก็ได้"
เตชินตอบรับเสียงพร่า แต่แทนที่เขาจะแค่พยักหน้ารับไหว้เหมือนผู้ใหญ่ทั่วไป มือหนากลับเอื้อมออกไปรวบมือนุ่มนิ่มที่กำลังพนมไหว้อยู่นั้นมากุมไว้หน้าตาเฉย ไม่เพียงแค่นั้น นิ้วหัวแม่มือของเขายังแอบเกลี่ยไล้เบาๆ บนหลังมือบางของอลินอย่างเนียนๆ ราวกับกำลังเช็กแฮนด์ทักทายแบบตะวันตกก็ไม่ปาน
อลินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างบางสะดุ
