หลังจากที่เสียงเครื่องยนต์ของรถเบนซ์สีเทาดำลับหายไปจากเขตบ้านหรูที่เงียบสงัด วิรัญญายังคงยืนส่งยิ้มบางๆ อยู่ที่หน้าประตูบ้านด้วยท่าทีของเมียที่แสนดี ภาพของกุลสตรีที่คอยจัดแจงกระเป๋าเอกสารและกำชับป้านงค์ให้ดูแลความเรียบร้อยนั้นช่างห่างไกลจากตัวตนที่แท้จริงของเธอเหลือเกิน
เธอก้าวเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขกที่กว้างขวาง ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิมที่เมื่อคืนเคยซุกอกณัฐชนน ทว่ายามนี้ ความเงียบสงัดของบ้านกลับทำให้ความคิดของเธอเริ่มล่องลอย... ล่องลอยไปไกลถึงวิมานฉิมพลีที่ตรัง
ภาพลำค*ยเจ็ดนิ้วที่แข็งขึงปูดโปนของธาวิน และความดิบเถื่อนของอั๋นกับเชนที่ช่วยกันรุมรัดร่องรักของเธอมันผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ ยิ่งนึกถึงคำนัดแนะเรื่อง "ปาร์ตี้กลางเดือน" ที่จะมีชายฉกรรจ์ขนาดเจ็ดนิ้วถึงห้าคนมารวมตัวกัน ความรู้สึกคันยิบๆ ที่ร่องหลืบส่วนลึกก็จู่โจมเธออย่างรุนแรงจนเนื้อตัวเริ่มร้อนผ่าว
"ถ้าเช้านี้เป็นพี่ธา... ไม่ใช่พ
