บรรยากาศที่ร้านอาหารชายทะเลแสนสวยในยามบ่ายนั้นช่างรื่นรมย์ แสงแดดจัดจ้าสะท้อนผิวน้ำทะเลสีครามระยิบระยับราวกับเพชรที่ร่วงหล่น ท้องฟ้าสีครามสดใสไร้เมฆหมอกตัดกับขอบน้ำอย่างลงตัว ลมทะเลพัดหอบเอาความสดชื่นเข้ามาปะทะใบหน้า พร้อมกับภาพเรือประมงลำน้อยที่ลอยลำอยู่ลิบๆ เป็นภาพที่สวยงามจนธาวินอดไม่ได้ที่จะทอดสายตามองอย่างหลงใหล
ธาวินในชุดเชิ้ตลายฮาวายปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกรับลม เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หวายอย่างผ่อนคลายในมุมที่วิวดีที่สุดของร้าน ตรงข้ามกับเขาคือ ใหญ่ ชายหนุ่มร่างกำยำผิวเข้มตามแบบฉบับหนุ่มเจ้าถิ่น ใหญ่นั่งไขว่ห้างยกแก้วเบียร์เย็นจัดขึ้นจิบอย่างละเมียดละไม
"กว่าวิจะเลิกประชุมก็น่าจะเย็นๆ โน่นแหละ..." ธาวินเอ่ยขึ้นเบาๆ หลังจากพ่นควันบุหรี่จางๆ ออกมา สายตายังไม่ละจากภาพท้องทะเลที่น่าหลงไหลตรงหน้า
ตลอดทั้งคืนและเช้ามืดของวันนี้ เขาเพิ่งจะ "ฝากรอยรัก" ไว้กับเมียชาวบ้านอย่างดุดันและเร่าร
