ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องนอนกว้างที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงที่สาดส่องรำไร บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของกิจกรรมเข้าจังหวะที่เพิ่งจะมอดดับลงไปได้ไม่นาน ธาวิน เอนหลังพิงแผ่นหัวเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน
สภาพของเขาดูเหมือนนักรบที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาดๆ แผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแกร่งสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ยังหอบถี่ เหงื่อเม็ดโป้งเกาะพราวอยู่บนหน้าผากและตามไรผมไหลย้อยลงมาตามกรอบหน้าคมคาย
บนอกเปลือยเปล่านั้นมีใบหน้าสวยซึ้งของ วิรัญญา ซบนิ่งอยู่ เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายยังคงสั่นระริกเล็กน้อยจากความสุขสมขีดสุดที่เพิ่งได้รับจากเขาไปเมื่อครู่อย่างถึงใจ
มือน้อยเรียวสวยของเธอยังคงลูบไล้ไปตามแผงหน้าอกและลอนกล้ามท้องของชายหนุ่มอย่างหลงใหล ราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นหลุมดำที่ไม่มีวันอิ่มพอในรสกามารมณ์ที่เขามอบให้
ทว่า ความเงียบนั้นกลับแฝงไปด้วยกระแสความเครียดที่ธาวินพยายามซ่อนไว
