สาวสองผัว

ปาร์ตี้นางฟ้า...

ฤทธิ์ของไวน์แดงเริ่มทำให้โลกของวิรัญญาหมุนวนอย่างเชื่องช้า ความร้อนรุ่มที่แล่นพล่านทำให้เธอรู้สึกปวดมวนที่ท้องน้อยจนต้องขอตัวไปจัดการธุระส่วนตัว เธอทำท่าจะลุกเดินกลับไปยังห้องพักหัวมุมของตัวเอง ทว่า ต่าย กลับคว้าต้นแขนของเธอไว้เบาๆ พร้อมรอยยิ้มซุกซน

"จะเดินไปไกลถึงห้องทำไมคะพี่วิ ห้องน้ำรับแขกตรงโถงเดินถัดไปนิดเดียวเอง... ป่ะ เดี๋ยวต่ายพาไป ต่ายก็เริ่มจะตึงๆ อยากไปเช็กหน้าอยู่เหมือนกัน"

ทั้งคู่พากันเดินเลี่ยงออกมาจากวงสนทนาที่กำลังครื้นเครง เมื่อบานประตูห้องน้ำกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนหรูหราปิดลง ความเงียบสงัดก็เข้าแทนที่เสียงเพลงแจ๊ส วิรัญญายืนล้างมืออยู่หน้ากระจกบานใหญ่พลางมองเงาสะท้อนของต่ายที่กำลังเติมลิปสติกอย่างคล่องแคล่ว ความสนิทใจที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เธอหลุดปากถามออกไปตามประสา

"ต่าย... แต่งงานกับพี่อั๋นมานานหรือยังคะ? ดูพวกคุณเข้ากันดีจัง"

มือที่กำลังถือแท่งลิปสติกของต่ายชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหันมาสบตากับวิรัญญาผ่านกระจกเงา รอยยิ้มที่มุมปากของสาวหมวยดูมีความหมายลึกซึ้งและท้าทายเกินกว่าที่วิรัญญาจะคาดคิด

"แต่งเหรอคะ?... เปล่าหรอกค่ะพี่วิ" ต่ายตอบเสียงเรียบแต่ชัดเจน

"ต่ายน่ะ... ก็เหมือนกันกับพี่วินั่นแหละค่ะ ต่ายขอผัวมาสนุกกับพี่อั๋นเหมือนกัน"

ประโยคนั้นราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจ วิรัญญายืนอึ้งจนลืมแม้กระทั่งจะเช็ดมือที่เปียกชุ่ม สมองที่เคยพร่ามัวด้วยฤทธิ์ไวน์กลับสว่างวาบขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยคำใดออกมา ต่ายก็ทิ้งระเบิดลูกที่สองลงมาซ้ำด้วยท่าทีเป็นเรื่องปกติธรรมดา

"ไม่ใช่แค่ต่ายนะ... พี่เนยก็เหมือนกันค่ะ นี่พี่ธาไม่ได้บอกเรื่องกลุ่มของพวกเราก่อนมาเหรอคะ?"

คำบอกเล่าของต่ายทำให้หัวใจของวิรัญญาเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความสับสนปนเปกับความตื่นเต้นที่บิดเบี้ยวเริ่มจู่โจมเธออย่างหนัก เธอไม่ได้เป็นเพียง "ผู้หญิงร่าน" คนเดียวในกลุ่มนี้ แต่นี่คือ อาณาจักรของเหล่าภรรยาที่กล้าก้าวข้ามจารีต โดยมีสามีของพวกเธอเป็นคนถือกุญแจเปิดประตูให้เองกับมือ

สายตาของวิรัญญาที่มองตัวเองในกระจกเปลี่ยนไปทันที ความประหม่าในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความซ่านเสียวที่ลึกซึ้งกว่าเดิม เธอเริ่มคาดการณ์ไปต่างๆ นานาถึง "กิจกรรม" ที่จะเกิดขึ้นในคืนนี้ ท่ามกลางชายหนุ่มสามคนที่รับบทเป็นผู้รับช่วงต่อจากสามีตัวจริง และหญิงสาวอีกสองคนที่อยู่ในสภาวะ "นกปีกหัก" ที่โหยหารสสวาทเช่นเดียวกับเธอ

ที่นี่ไม่ใช่แค่ที่พักตากอากาศ... แต่มันคือวิมานฉิมพลีของเหล่าบรรดาเมียๆ ทั้งหลายที่ได้รับความยินยอมอย่างสมบูรณ์จากผัวของพวกเธอ

"พี่วิ... เป็นอะไรไปคะ หน้าแดงเชียว" ต่ายถามพลางหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินมาตบไหล่เธอ

"ไปกันเถอะค่ะ ป่านนี้พวกหนุ่มๆ คงดื่มรอเราจนเ****นกันจะแย่แล้วล่ะค่ะ"

วิรัญญาเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกคันยิบๆ ที่ร่องรักเริ่มกลับมาทักทายเธออีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า เพราะเธอรู้แล้วว่า... ภายใต้สายตาของเชนและอั๋นที่มองมานั้น พวกเขาต่างรู้ดีว่าเธอคือ 'เหยื่อ' ที่เต็มใจ และคืนนี้... เธอคงจะไม่ได้ถูกธาวินครอบครองเพียงคนเดียวแน่ๆ

หลังจากต่ายเดินออกไปแล้ว วิรัญญายังคงยืนพิงแผ่นหลังนิ่งอยู่กับบานประตูห้องน้ำหินอ่อนที่ปิดสนิท ลมหายใจของเธอหอบกระชั้นจนทรวงอกอวบอิ่มภายใต้ชุดซาตินสีไวน์สะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง ความลับที่เพิ่งได้รับรู้ทำเอาเธอก้าวขาไม่ออก ราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง

เมียที่ขอผัวมาสนุก... กันหมดทุกคน

เธอนึกตัดพ้อ ธาวิน อยู่ในใจลึกๆ ที่เขาจงใจปกปิดเรื่องราวอันวิปริตนี้ไว้เสียมิดชิด

มิน่าล่ะ... เขาถึงได้ปฏิเสธข้อเสนอเรื่องบ้านพักที่หัวหินของเธออย่างไม่ใยดี เพราะที่นี่คือถิ่นของเขา เป็นพื้นที่ที่เขาเตรียมไว้เพื่อจะ 'ขยี้' เธอให้จมไปกับรสสวาทร่วมกับเพื่อนฝูงของเขา

ทว่า... แทนที่จะรู้สึกโกรธเคืองจนอยากจะเดินหนี ความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมากลับเป็นความ ร่านร้อน ที่รุนแรงจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่

เพียงแค่หลับตา มโนภาพที่แสนสกปรกก็แจ่มชัดขึ้นมาในหัว...

ภาพที่เธอถูกธาวินกดร่างลงกับพรมหนานุ่มกลางโถงบ้าน โดยมีเชนและอั๋นจดจ้องมองดูทุกจังหวะการสอดใส่ด้วยสายตาหิวกระหาย ก่อนที่ทั้งคู่จะเข้ามารุมล้อมร่างเปลือยเปล่าของเธอ เวียนเทียนกันมอบสัมผัสที่ดิบเถื่อนและจาบจ้วงจนร่องรักของเธอไม่มีโอกาสได้หยุดพัก

ความรุ่มร้อนแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์กายจนผิวพรรณที่ขาวผ่องขึ้นสีแดงระเรื่อไปทั้งตัว เธอนึกภาพลำค*ยเขื่องของชายฉกรรจ์ทั้งสามคนที่ผลัดกันยัดเยียดความแข็งขึงเข้ามาในร่างของเธอ... คนหนึ่งกระแทกกระทั้นจากเบื้องหลัง อีกคนรองรับเสียงครางด้วยจูบที่ดุดัน และอีกคนรอคอยที่จะให้เธอปรนเปรอด้วยปาก

"อื๊อออ... พี่ธา... วิจะโดนขนาดนั้นเลยเหรอคะ" เธอกระซิบเสียงพร่ากับตัวเองในกระจก

ความรู้สึกคันยิบๆ ที่ร่องรักในตอนแรก บัดนี้กลายเป็นความแฉะชื้นข้นคลักจนน้ำหวานไหลซึมออกมาอาบแคม**อวบอิ่มอย่างห้ามไม่ได้ วิรัญญาบดเบียดขาเข้าหากันแรงๆ เพื่อบรรเทาความกระสันที่พุ่งขึ้นถึงขีดสุด เธอรู้ดีว่าคืนนี้เธอจะกลายเป็น 'นางบำเรอ' ของวิมานฉิมพลีแห่งนี้อย่างเต็มตัว

เธอยกมือกุมหน้าอกที่เต้นรัว สูดลมหายใจลึกเพื่อเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมา แม้จะหวาดหวั่นต่อพายุราคะที่กำลังจะมาถึง ทว่าแววตาที่สะท้อนในกระจกกลับวาวโรจน์ด้วยความคาดหวังที่แสนวิปริต...

เธอพร้อมแล้วที่จะออกไปรับบท 'เหยื่อ' ที่แสนร่านร้อนต่อหน้าชายหนุ่มทั้งสามคนนั้น

วิรัญญาฝืนก้าวเท้าที่สั่นเทาเดินออกจากห้องน้ำอย่างช้าๆ ทว่าทันทีที่โผล่พ้นมุมมืดออกสู่โถงใหญ่ ร่างทั้งร่างของเธอก็พลันแข็งทื่อราวกับถูกมนต์สะกด ภาพตรงหน้าคือภาพนรกสวาทที่เธอเคยเพียงแค่มโน แต่นี่มันคือความจริงที่กำลังบรรเลงอยู่ภายใต้แสงไฟสลัวและเสียงเพลงที่เริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นท่วงทำนองที่ดุดันขึ้น

บนโซฟาหนังสีครีมตัวใหญ่ ต่าย ในสภาพที่เหลือเพียงบราเซียลายลูกไม้และอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วเพียงสองชิ้น กำลังโอบรอบคอของ อั๋น แล้วบดจูบกันอย่างดูดดื่ม มือหนาของอั๋นขยำเฟ้นบั้นท้ายนวลเนียนของสาวหมวยจนเนื้อล้นตามง่ามนิ้ว เสียงแลกน้ำลายดังก้องสะท้อนความกระสัน

ทว่าภาพที่ทำเอาวิรัญญาถึงกับตาค้างและหายใจไม่ออก คือภาพของ เนย หญิงสาวที่ดูสง่างามเมื่อครู่ บัดนี้เธอกำลังคุกเข่าอยู่ระหว่างง่ามขาของ เชน ที่นั่งกางขาออกกว้าง กางเกงขาสั้นของเขาถูกรูดลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าข้างหนึ่ง เผยให้เห็น ท่อนเนื้อเขื่องที่แข็งขึงจนเส้นเลือดปูดโปน สั่นระริกอยู่ตรงหน้าเธอ

เนยประคองดุ้นค*ยยักษ์นั้นไว้ด้วยสองมือเรียวเล็ก ปากสวยของเธออ้ากว้างแล้วครอบงำหัวหยักบานสีแดงก่ำลงไปจนมิด ก่อนจะเริ่มดูดเลียอย่างตะกรุมตะกราม ลิ้นของเธอตวัดรัวรอบรอยหยักราวกับกำลังลิ้มรสขนมที่แสนโอชะ

เสียง 'จ๊วบ... แซ่บ...' จากการดูดกลืนมวลเนื้อนั้นมันบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของวิรัญญา

เธอกวาดสายตาไปเห็น ธาวิน ชู้รักของเธอนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาอีกตัว มือหนึ่งถือแก้วเหล้า อีกมือหนึ่งกำลังคลึงเป้ากางเกงตัวเองพลางจ้องมองโชว์กามตรงหน้าด้วยความเพลิดเพลิน สายตาของเขาไม่ได้มีความหึงหวงเมียคนอื่นอย่างเธอเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับเต็มไปด้วยความโหยหาที่อยากจะเห็นเธอลงไปร่วมวงนั้นด้วย

ขาของวิรัญญาขยับก้าวเข้าหาจุดศูนย์กลางของกามารมณ์นั้นอย่างลืมตัว ราวกับร่างกายถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณดิบที่ถูกเก็บกดมานาน เธอเดินเข้าไปใกล้จนแทบจะเห็นหยาดน้ำลายที่เปียกชุ่มบนลำค*ยของเชน สายตาจดจ้องมองการกระทำของเนยไม่วางตา ลมหายใจหอบถี่จนยอดอกชูชันเสียดสีกับเนื้อผ้าซาติน

ในจังหวะที่เนยกำลังรัวลิ้นอย่างเมามัน เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับวิรัญญา รอยยิ้มพรายปรากฏขึ้นบนมุมปากที่ยังเปียกชุ่ม แววตาของเธอดูเยือกเย็นแต่แฝงไปด้วยคำเชิญชวน ราวกับจะบอกว่า...

"ยินดีต้อนรับสู่กลุ่มวิมานฉิมพลีของเรานะคะ..."

ความร่านร้อนที่พุ่งพ่านทำให้น้ำหวานใสทะลักออกมาจนเปียกโชกโคนขา วิรัญญารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงตรงหน้า และเธอ... ก็พร้อมแล้วที่จะดิ่งลงสู่นรกขุมนี้ไปพร้อมกับทุกคน

ธาวินเอื้อมมือมาคว้าข้อมือของวิรัญญาที่ยืนตะลึงอยู่ ดึงร่างระหงในชุดซาตินสีไวน์ให้นั่งลงเคียงข้างเขาบนโซฟา เขากอดร่างที่สั่นเทานั้นไว้หลวมๆ เหมือนบังคับให้เธอวางสายตาลงบน "หนังสด" ที่กำลังรัญจวนใจอยู่เบื้องหน้า

"ดูสิจ๊ะที่รัก... พี่อยากให้วิของพี่ดูนี่" ธาวินกระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาผสมกลิ่นเหล้าจางๆ ยิ่งสุมไฟในกายวิรัญญาให้ลุกโชน หน้าของเธอแดงก่ำ หายใจหอบถี่จนทรวงอกสะท้อนขึ้นลงรัวเร็ว

เบื้องหน้าของเธอ เนย ยังคงปรนเปรอ เชน ด้วยปากอย่างเมามัน จนเชนต้องครางต่ำระคนขอร้อง

"พอ... พอเถอะเนย พี่จะทนไม่ไหวแล้ว"

เนยถอนริมฝีปากออกช้าๆ เกิดเส้นสายน้ำลายเชื่อมโยงหยาดหยด เธอลุกขึ้นยืนด้วยท่วงท่าเย้ายวน สายตาจับจ้องเชนพลางรูดซิปเดรสให้ร่วงกองลงกับพื้น ก่อนจะจัดการกับอันเดอร์แวร์ชิ้นจิ๋วที่เหลืออยู่ เธอใช้ขาเรียวสวยก้าวข้ามโคนขาแกร่งแล้วขึ้นคร่อมหน้าตักเชนในท่าหันหน้าเข้าหา วิรัญญาจ้องมองภาพนั้นเขม็งจนลืมหายใจ

เนยส่งยิ้มพรายให้วิรัญญาชั่วครู่ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับลำค*ยแท่งเขื่องของเชนที่ตั้งตระหง่าน จ่อเข้ากับร่อง**ที่เปียกชุ่มของเธอ แล้วค่อยๆ กดสะโพกลงไป... "สวบ..." มวลเนื้อยักษ์ค่อยๆ หายลับเข้าไปในตัวเธอจนมิดลำ เนยแช่ค้างไว้นานเนิ่นพลางประกบปากจูบเชนอย่างดูดดื่ม ก่อนจะผละออกมาแหงนหน้าคราง

"อูยยย... พี่เชน... มันแน่นเหลือเกินค่ะ ซี๊ดด..."

วิรัญญาจ้องมองจุดโรมรันนั้นไม่วางตา เธอเห็น กลีบแคมสีสด ของเนยโอบรัดรอบลำเนื้อของเชนจนตึงเปรี๊ยะ เพียงเนยขยับวนสะโพกไม่กี่ครั้ง น้ำกามสีขาวข้นของเธอก็ไหลย้อยอาบลำค*ยของเชนจนมันวาวสะท้อนแสงไฟระยับ ขนาดความเขื่องของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าธาวินเลยแม้แต่น้อย

ในขณะที่เธอกำลังอิจฉารสสัมผัสของเนย เสียงครางกระเส่าของ ต่าย ก็ดึงให้เธอต้องหันไปมองอีกทาง

"อูยยย พี่อั๋น ซี๊ดด เอาเข้ามาเลยค่ะ อูยยย ซี๊ดด"

อั๋น จับขาเรียวของสาวหมวยแยกออกกว้าง ก่อนจะบรรจงกดลำค*ยแท่งเขื่องเข้าใส่รู**ที่โหนกอูมไร้ขนของเธอ มันค่อยๆ จมหายเข้าไปในรูนั้นช้าๆ จนมิดโคน

วิรัญญาตัวสั่นสะท้าน เธอประหลาดใจที่ชายหนุ่มทั้งสองต่างมี "อาวุธ" ที่ใหญ่โตทรงพลังพอๆ กับธาวิน ซึ่งหากเทียบกับณัฐชนนสามีของเธอแล้ว มันช่างต่างกันลิบลับเหมือนฟ้ากับเหว

เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงครางระงมของสองสาวมันเหมือนคำรับรองคุณภาพของค*ยยักษ์สองดุ้นที่เธออยากจะสัมผัสด้วยตัวเองใจจะขาด

"อื๊อออ... พี่ธา... วิไม่ไหวแล้ว"

วิรัญญาระงับอารมณ์ร่านร้อนไว้ไม่อยู่ มือเรียวเล็กลูบคลำไปบนเป้ากางเกงของธาวิน ขยำสัมผัสความแข็งขึงผ่านเนื้อผ้าอย่างร้อนรุ่ม ในขณะที่มืออีกข้างเอื้อมลงไปขยำโหนกนูนของตัวเองผ่านเดรสซาติน บดขยี้จุดกระสันจนแฉะโชก

เธอหันไปมองหน้าธาวินด้วยสายตาที่ปรือปรอยฉ่ำวาว ราวกับจะอ้อนวอนให้เขาเริ่มบรรเลงบทรักกับเธอเสียที ท่ามกลางภาพแสนรัญจวนใจที่เธอกำลังร่วมเป็นประจักษ์พยานอยู่นี้

+++ กำลังเริ่มสนุกกันแล้วนะคะ ตามต่อในตอนหน้านะคะ +++

พลับพลึงดำ