วิรัญญานอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายยังคงสั่นระริกจากการถูกเชนและอั๋นรุมสกรัมจนน้ำแตกพราย ทว่าท่ามกลางสติที่พร่าเลือน เสียงครางซี๊ดยาวที่ดังระงมมาจากอีกฟากของโถงก็ฉุดให้เธอต้องฝืนปรือตาขึ้นมอง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาหัวใจที่เพิ่งจะสงบลงกลับมาเต้นรัวแรงอีกครั้ง
เนย หญิงสาวที่ดูสง่างามในยามแรก บัดนี้กำลังอยู่ในท่าโหย่งตัวคุกเข่าอยู่บนหน้าตักแกร่งของ ธาวิน เธอหันแผ่นหลังนวลเนียนให้ชู้รักของวิรัญญา มือเรียวข้างหนึ่งเอื้อมไปเบื้องหลังจับลำค*ยยาวใหญ่ที่มีเส้นเลือดปูดโปนของธาวินจ่อเข้ากับร่องรูที่เปียกชุ่มของเธอ
วิรัญญาจ้องมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ทั้งอิจฉาและกระสันอยาก เธอเห็นเนยค่อยๆ กดสะโพกกลมกลึงลงไปทีละน้อย... ทีละน้อย... จนกระทั่งความใหญ่โตนั้นเบียดแทรกเข้าไปในตัวเธอจนสุดทาง
"ซี๊ดดดดดด... อูยยยยยย... พี่ธา... มัน... มันยังแน่นอยู่เหมือนเดิมเลย อูยยย แน่นเหลือเกิน... อ๊างงงง
