บรรยากาศภายในวิมานฉิมพลียามนี้เปรียบเสมือนหม้อดินที่กำลังเดือดพล่านด้วยกามราคะ แสงสีส้มสุดท้ายของวันดับวูบลงแทนที่ด้วยความมืดสลัวที่ถูกแต่งแต้มด้วยไฟสีนวลตา
แต่ความร้อนแรงกลับทวีคูณเมื่อเสียง "ซี้ดซ้าด" ที่แผ่วเบาแต่บาดลึกถึงอารมณ์ดังแว่วมาจากมุมหนึ่งของสระน้ำอินฟินิตี้ เสียงนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวดที่เจือไปด้วยความสุขสมอย่างที่สุด จนวิรัญญาที่อยู่ในอ้อมกอดของหรั่งต้องหันหน้าไปมองตามสัญชาตญาณที่ถูกปลุกเร้าจนกู่ไม่กลับ
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาปรือปรอยของวิรัญญานั้นรัญจวนใจเสียจนเธอต้องกลั้นหายใจ ร่างบางระหงของ เนย กำลังนั่งคร่อมกึ่งยองๆ อยู่บนขอบสระหินอ่อนที่เปียกชุ่ม
เธอโก่งโค้งและยกสะโพกกลมมนขึ้นเด่นตระหง่านอยู่กลางลำตัวของ ใหญ่ ที่นอนหงายราบรับแรงอารมณ์อยู่เบื้องล่าง แสงไฟจากใต้น้ำสะท้อนผิวเนียนละเอียดที่อาบไปด้วยหยาดน้ำและเหงื่อของเนยจนดูวาวระยับ
สิ่งที่ทำให้นัยน์ตาของวิรัญญาเบิกกว้างค
