บรรยากาศรอบวิมานฉิมพลีในเพลานี้ ถูกความมืดมิดของราตรีเข้าปกคลุมอย่างสมบูรณ์ ทว่าแสงไฟสีส้มนวลที่ซ่อนอยู่ตามหลืบไม้สักกลับสาดส่องให้เห็นการเริงระบำของกามราคะที่ดุเดือดขึ้นทุกขณะ
ร่างของวิรัญญากระตุกเกร็งเป็นระยะอย่างไม่อาจควบคุม แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจนแทบไม่ติดพื้นเตียงริมสระ ทุกครั้งที่ปลายลิ้นของหรั่งรัวขยี้ลงบนเม็ดเสียวที่แข็งเด่ระริก เธอจะรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วโสตประสาท
"อูยยยย... ซี้ดด... พี่หรั่งขา... วิใจจะขาด... ไม่ไหวแล้ว... ซี้ดดด..."
เสียงร้องครางของเธอไม่ได้เป็นภาษามนุษย์ที่ชัดเจนนัก แต่มันคือเสียงหวีดหวิวที่ออกมาจากจิตวิญญาณที่ถูกตัณหาครอบงำ ใบหน้าสวยหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่านที่ท่วมท้นจนเกินขีดจำกัด ดวงตาปรือปรอยจนเหลือเพียงตาขาวบางส่วน
ริมฝีปากอวบอิ่มห่อเกร็งและซู้ดปากยาวเหยียดประหนึ่งกำลังลิ้มรสอาหารที่เผ็ดร้อนที่สุดในชีวิต หรั่งเงยหน้าขึ้นมาจากโคก
