ลิษานั่งอยู่บนเก้าอี้เดี่ยวที่ตั้งเรียงริมผนังหน้าห้องสัมภาษณ์ ขาแกว่งเบา ๆ ใต้เก้าอี้ ขณะที่มือสองข้างกำเข้าหากันแน่นบนตัก
“ใจเย็นสิลิษา แค่มาสัมภาษณ์งาน ไม่ได้ไปปีนยอดเขาหิมาลัย...” ลิษาพึมพำกับตัวเอง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองประตูขนาดใหญ่ที่ปิดสนิทอยู่เบื้องหน้า
ประตูที่ผู้สมัครก่อนหน้าเพิ่งเดินออกมา สีหน้าของแต่ละคน เหมือนคนเพิ่งเห็นบิลค่าไฟเดือนที่แล้ว หน้าซีด ตาไหว เหงื่อตก
ลิษาหุบยิ้มจาง ๆ ลงทันที สองมือลูบไปมาที่กระโปรงตัวเองเพื่อกลบความกังวล
"หรือว่าเราจะไม่ได้งานนี้"คำถามนี้เริ่มผุดขึ้นในหัว แต่ลิษาก็รีบสลัดมันทิ้งแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
“เชิญคุณลิษา เข้าสัมภาษณ์ค่ะ”เสียงของพิมพ์ภาดังขึ้น พร้อมกับบานประตูที่เปิดออกอย่างนุ่มนวล
ลิษาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนึ่งจับเอกสาร อีกมือกำแน่นข้างลำตัว เธอขยับไหล่ สูดลมหายใจอีกครั้ง ก่อนก้าวเดินเข้าไปในห้องนั้นด้วยท่าทีมั่นใจ... (
