คลั่งรักพี่ชายข้างห้อง

บังเอิญจัง

เวลาผ่านไปจนกระทั่งผับใกล้จะปิด เราทุกคนก็มีความเห็นตรงกันว่า ควรจะเเยกย้ายกันกลับได้เเล้ว เพราะว่าเเต่ละคนก็เมาพอสมควรเเล้ว ชาครีมที่เธอคอเเข็งกว่าเพื่อนสาวทั้งสองคนของเธอ เเต่เธออยากให้คนที่เธอหมายปองไปส่ง หญิงสาวตัวเล็กเธอจึงใช้กลอุบาย มารยาหญิงเข้าช่วย เธอเเละเพื่อนสาว ทั้งสองคนของเธอหันมาเพื่อที่จะบอกลากับรุ่นพี่ทั้งสามคน

“ พี่ๆ พวกเราขอตัวกลับกันก่อนดีกว่าตอนนี้ก็มึนเหมือนกันพอสมควรแล้ว ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะพวกเราสนุกกันมากขอบคุณที่เป็นเจ้ามือเลี้ยงพวกเราในวันนี้ ” เสียงหวานของชาครีมเป็นคนพูดขึ้นก่อนที่ใบหน้าสวยจะหันไปมองยังใบหน้าของเจ้านาย และก็หันมายิ้มให้กับกลุ่มเพื่อนของเขาสองคน เจ้าของผับพอเห็นว่าน้องทั้งสามจะพากันกลับแล้ว เคตินก็เป็นคนพูดขึ้นมา

“ ครับ งั้นเดี๋ยวพวกพี่ไปส่งพวกเราที่รถดีกว่า แน่ใจนะว่าพากันกลับไหว ” เจ้าของผับพูดกับ กลุ่มของหญิงสาวด้วยความเป็นห่วงพวกเธอเพราะถ้าหากทั้งสามสาวไม่สามารถขับรถกลับกันได้ ความเป็นสุภาพบุรุษของเขาที่มีอะไรแอบแฝงอยู่ภายในนั้นก็จะเป็นคนไปส่งพวกเธอทั้งสามคนเอง ชาครเธอไม่ได้เป็นเด็กที่อ่อนหวานและอ่อนต่อโลกเหมือนหน้าตาของเธอและการแสดงที่เธอกำลังแสดงอยู่เธอรู้เท่าทันความคิดของพี่เคติน แต่เขาก็ไม่ได้เป็นที่สนใจของเธอ

“ พวกเรากลับไหวค่ะ เป็นปกติอยู่แล้วไม่ได้เมามากอะไรขนาดนั้น ”

“ ครับ ”

เคตินที่เห็นว่า น้องๆแต่ละคน น่าจะไหวอย่างที่พวกเธอบอกทำให้เขาต้องยอมให้สามสาวพากันกลับเอง ในเมื่อพวกเธอยืนยันว่ากลับกันเองได้เราก็จะทำการแยกย้ายกัน ชาครีมที่ได้จังหวะ และเห็นว่ารุ่นพี่หนุ่มคนที่เธอหมายปองทำเป็นไม่สนใจเธอทั้งที่เธออุตส่าห์สนใจเขา ไม่คิดเลยว่าความสวยของเธอจะดึงดูดพี่เจ้านายไม่ได้เลย แต่ไม่เป็นไรเธอมีมารยาเป็นร้อยวิธี และมารดาแรกของเธอก็จะเริ่มตอนนี้เลย ชาครีมลุกขึ้นจากโซฟาที่เธอนั่ง และเธอก็กำลังจะก้าวเดินออกจากกลุ่มของพวกพี่แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ก้าวเดินไปสักเท่าไหร่เธอก็ทำเป็นสะดุดและล้มลงมาตรงช่วงบริเวณตักของเจ้านายทันที

อ๊ะ!!!

โชคดีที่เธอกะไว้และไม่ผิดพลาดทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอคิด และพี่เจ้านายเขาก็เหมือนตกใจมาก เพราะตอนนี้พี่เขากระชับกอดเอวเธอไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะลงไป และเพื่อนทุกคนก็มองมาที่เราทั้งคู่

“ เป็นอะไรรึป่าว สภาพนี้จะกลับไหวแน่ ”

น้ำเสียงของพี่พูดขึ้นมาถามหญิงสาว ไม่ใช่ว่าเขาจะไร้น้ำใจ ขนาดเธอยังไม่ทันก้าวออกไปจากตรงนี้เลยยังเดินเซจนล้มแล้วมาปากดีว่าขับกลับไหวจะพ้นหน้าผับรึป่าว มันเลยทำให้เจ้านายต้องถามหญิงสาว

“ เอ่อ น่าจะมั้งคะ ”

แผนของเธอได้ผลเกินคาด จากคนที่ทำเป็นนิ่งไม่สนใจและก็ทำเป็นเฉยพอเจอแบบนี้เข้าหน่อยก็เห็นสนใจเธออยู่ดี ในเมื่อได้โอกาสแล้วมีหรือที่ชาครีมจะพลาด ใจจริงของเธออยากจะออเซาะเขามากกว่านี้และก็พูดว่าเธอกลับไม่ไหวไปส่งเธอทีแต่เธอก็ต้องคลิปลุกเอาไว้ก่อนเพื่อไม่ให้เป็นการอ่อยเขาเกินไป

“ เธอกลับไม่ไหว เดี๋ยวฉันไปส่ง ”

สภาพนี้ถ้าปล่อยให้กลับเองมีหวังไม่ถึงคอนโด เจ้านายพูดจบเขาก็ดันตัวของชาครีมให้ลุกขึ้นและก็จับมือของเธอเอาไว้ แล้วก็หันไปมองอย่างเพื่อนทุกคนที่มองมายังเราทั้งคู่อยู่

“ เดี๋ยวกูไปส่งเธอเอง พวกมึงไปส่งเพื่อนของชาครีมเถอะ ถ้าปล่อยให้กลับกันเองน่าจะไม่รอด ”

เจ้านายพูดกับเพื่อนทั้งสองคนของเขาจบ เขาก็เดินจูงมือชาครีมออกไปจากตรงนี้ทันทีไม่ได้รอให้ใครทักท้วง เขาพาเธอออกมาที่บริเวณหน้าผับก่อนที่จะหันไปถามเธอ

“ รถจอดอยู่ที่ไหน ”

ที่ต้องถาม เพราะไม่รู้ว่าหญิงสาวตัวเล็กเธอมายังไงแต่ก็คงขับรถมานั่นแหละ เพราะฐานะของชาครีม ถ้าไม่มีรถก็คงจะเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเธอจะให้ที่บ้านของเธอมาส่งเธอเมาขนาดนี้เธอก็คงจะโทรให้ที่บ้านของเธอมารับแล้วซึ่งนี่ไม่ได้มีใครมารับเธอ

“ ทางนั้นค่ะ ”

หญิงสาวกวาดสายตามองไปโดยรอบตอนที่เธอมาจอดรถค่อนข้างเยอะพอสมควรด้วยความที่ดื่มไปพอสมควรถึงเธอจะไม่เมาแต่สายตามันพร่าฟาง พอสมควรพอเห็นว่ารถของตัวเองจอดอยู่จุดไหนเธอเลยชี้ไปทางที่รถของเธอจอด

“ เดินเองไหวมั้ย ”

ตอนที่อยู่ภายในผับที่เขาเป็นคนจูงมือเธอเดินออกมาเพราะคนยังคงหนาแน่นอยู่พอสมควรอีกอย่างแสงสีบวกกับไฟที่ไม่ได้สว่างพอจึงทำให้เขาต้องเดินจูงมือเธอออกมาถึงหน้าผับ แต่ตอนนี้บริเวณหน้าผับมีแสงไฟสว่างพอสมควร เขา จึงคิดว่าคนตัวเล็กน่าจะเดินเองไหว

“ ค่ะ ”

เธอพยักหน้าตอบคำถามชายหนุ่มและเราทั้งสองคนก็พากันเดินมายังรถของชาครีม ที่จอดอยู่และเราทั้งคู่ก็เข้าไปนั่งภายในรถของเธอโดยที่พี่เจ้านายเป็นคนขับให้กับเธอ

” อยู่บ้านหรือว่าอยู่คอนโด “

เจ้านายหันไปถามเธอก่อนที่เขาจะขับรถออกจากหน้าผับ พอต้องการรู้ว่าหญิงสาวตัวเล็กนั่นพักอยู่ที่บ้านหรือว่าคอนโด เพราะวันนั้นที่เขาได้ไปนั่งทานอาหารกับเธอและก็ผู้เป็นพ่อของเธอดูเหมือนว่า เสี่ยใหญ่จะค่อนข้างที่ตามใจลูกสาวอยู่พอสมควร เธออาจจะอยู่คอนโดก็ได้

“ คอนโดค่ะ คอนโดเอส ”

คนตัวเล็กหันมามองใบหน้าของพี่ก่อนที่จะตอบคำถาม คอนโดที่เธอบอกเป็นคอนโดเดียวกับเขาซึ่งเธอเพิ่งย้ายมาอยู่เมื่อเช้านี้เองแถมห้องที่เธออยู่ก็ยังเป็นห้องติดกับเขาอีกด้วย ซึ่งเรื่องนี้เธอได้การสนับสนุนจากป๊าสุดที่รักของเธอเพราะลูกสาวอย่างเธอเพิ่งจะสนใจผู้ชายคนนี้เป็นคนแรก ป๊าของเธอเลยสนับสนุนเธออย่างเต็มที่

“ คอนโดเอส บังเอิญจัง ”

ชื่อคอนโดที่เธออยู่เป็นคอนโดที่เขาอยู่ ไม่คิดเลยว่าลูกสาวของเสี่ยใหญ่ได้พักอยู่ที่คอนโดเดียวกับเขา แต่ทำไมเราไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่อาจจะเป็นเพราะเธอกับเขาเข้าออกคอนโดไม่ตรงกันก็ได้ส่วนมาก เจ้านายจะเข้าคอนโดก็ดึกมากแล้วแถมบางวัน ตัวของเขาก็ยังไม่ได้นอนที่คอนโดนี้ด้วย เพราะว่าชายหนุ่มนั้นมีคอนโดอีกหลายคอนโด แต่คอนโดหลักที่เขาพักก็คือคอนโดแห่งนี้

“ อะไรนะคะ ”

เธอได้ยินคำพูดของเขาทุกอย่างและก็ได้คิดในใจว่าจะไม่บังเอิญได้ยังไงก็เธอเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันบังเอิญแบบนี้ แต่เธอก็ต้องแกล้งทำเป็นถาม เหมือนกับคนที่ไม่ได้ยินว่าเขาพูดหรือหมายความว่ายังไง

“ ป่าวครับ พี่หมายถึงว่า บังเอิญที่เราอยู่คอนโดเดียวกัน ”

คอนโดของเขาส่วนมากก็เป็นคอนโดที่ราคาสูงเพราะความปลอดภัยดี มันก็คงไม่แปลกที่ลูกสาวของผู้มีอิทธิพลอย่างเสียชนินทร์จะพักอยู่ที่คอนโดนี้ เจ้านายพูดกับหญิงสาวตัวเล็กจบเขาก็ขับรถออกจากหน้าผับของเพื่อนเพื่อตรงมายังคอนโดที่เราสองคนอยู่ทันที คำพูดของพี่ทำให้คนที่แกล้งไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ทำสีหน้าเหมือนกับตกใจพอสมควร

“ บังเอิญ จังนะคะ ”