อื้อ!!!
คนที่หลับอยู่ เธอก็รู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่รบกวนการนอนของเธอ เจ้านายพี่เห็นว่าน้องน่าจะรู้สึกตัวแล้วเขาจึงเรียกชื่อของเธอ
“ ชาครีม ” เสียงทุ้ม เรียกน้องทำให้คนที่นอนป่วยอยู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แต่ด้วยความที่ร่างกายของเธอมันมีไข้จึงทำให้สายตาของเธอ พร่ามัวไปบ้าง แต่เธอก็จำเสียงนี้ได้เป็นอย่างดี
“ พี่เจ้า นาย ” เสียงหวานเรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่แหบพอสมควร
“ ทำไมถึงไม่สบายแบบนี้ แล้วนี่กินยาหรือยัง ” เขาก้าวเดินมานั่ง บนเตียงนอนของเธอแล้วก็เอ่ยถามคนตัวเล็ก
“ ยัง ค่ะ ใครใช้ให้พี่ทำหนูหนักขนาดนี้ โอ้ย ปวดหัวจัง ” คนป่วยเริ่มงอแงขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าเขาในระยะที่ใกล้ กลิ่นน้ำหอมของเขาที่เธอจำได้ดี มันหอมจนติดจมูกเธอ
“ ลุกไหวไหม พี่จะพาไปหาหมอ ” ดูๆแล้ว คนตัวเล็กน่าจะมีไข้สูงและน่าจะบวกกับเรื่องเมื่อคืนนี้ด้วย เธอถึงได้ตัวร้อนจี๋ขนาดนี้
“ ไม่ ไม่ไปค่ะ ”
เธอไม่ชอบโ
