“ ชาครีม ”
พอได้ยินคำพูดของหญิงสาวเจ้านายถึงกับต้องรีบเรียกเรียกชื่อเธอทันทีเพื่อที่จะได้ดึงสติของเธอเอาไว้ เพราะตอนนี้กล่องอาหารที่ชาครีมน่าจะนำมาให้เขาหรือไม่ก็เป็นอาหารเช้าของเธอได้ร่วงลงไปแล้ว โชคดีที่ภายในกล่องนั้นเป็นเพียงแค่ขนมปังแซนด์วิชมันเลยไม่ได้ทำให้เสียหายอะไร คำเรียกของพี่มันทำให้เธอได้สติขึ้นมา จนชาครีมต้องรีบกระพริบตาถี่ๆ แล้วส่งยิ้มหวานให้เขา
“ ขอโทษค่ะ หนูมากวนพี่รึป่าวคะ ”
เธอจึงรีบขอโทษเขาทันทีพร้อมกับก้มลงไปหยิบกล่องแซนด์วิชที่เธอทำเอามาให้เขามาถือเอาไว้ ถึงแม้เธอจะพูดขอโทษพี่แต่สายตาของชาครีม ก็ยังคงมองจดจ้องไปยังหน้าอกแน่นของพี่อยู่ตลอด
“ เรามีอะไร กับพี่รึป่าว ”
การที่เธอมองเขาค้างแบบนี้อีกครั้งมันยิ่งทำให้เจ้านายต้องรีบพูดถามเธอ ถ้าหากยืนให้คนตัวเล็กแทะโลมร่างกายแบบนี้มีหวัง ร่างกายของเขาได้ถูกเธอกลืนกินแน่เจ้านายจึงรีบเอ่ยถามหญิงสาวเพราะจะได้ปิดประตูห้องหน
