I love My Sister Fiance

Kabanata-28

Hindi naman nagtagal ang inuman nila ni mario dahil kapwa sila magdadrive kaya tamang shots lang talaga silang magkaibigan,matagal na rin naman kasi nitong inuungot sa kaniya na mag-shots sila.Pagkatapos ay dumiretso na lamang siya ng uwi sa bahay at hindi na muling bumalik ng opisina..Tinawagan na lamang niya ang kaniyang secretary at nagbilin dito.Ngayon lamang kasi siya nakaramdam ng pagod at tila gusto niyang humilata sa malambot na kama sa kanilang bahay...

Marahan isinandal niya ang ulo saka hinimas ang kaniyang sentido,masyadong sumasakit ang kaniyang ulo sa maraming gawain na dapat niyang tapusin sa opisina.

Lalo na sa isa nilang client...The old man also asked a lot of conditions before making a deal..this is a lot of checheburetse..

They talked for too long because there were a lot of papers to be discussed and and he was annoyed because para ba itong walang tiwala sa kaniya..Ang hirap hulihin ng kiliti ng matanda masyado itong strict pagdating sa mga usapin,kahit na magkakilala na ito at ang kaniyang ama ay marami pa din itong hinahanap na mga papeles..at kung hindi nga lamang inatake ng sakit na asthma ang kaniyang papa ay ito naman talaga ang pupunta sa bahay nina Facundo para makipag-usap..kaso lang ipinagkatiwala na ito sa kaniya...Well!ang katulad ni Mr.Sison ay isang challenge para sa kaniya..

Nakarating na pala siya sa bahay ng hindi niya namamalayan kung hindi pa nagsalita ang kaniyang driver at sinabing nasa Mansion na siya ng mga magulang.

May araw lamang na umuuwi siya dito sa Mansion,kapag weekend and when they have important matters that they should be discuss sa kaniyang ama..Katulad ngayon,dito na siya dumiretso dahil pag-uusapn din naman nila kung ano ang mga napag-usapan nila ni Mr.Sison.

Pero mamaya na niya ito kakausapin...magpapahingan muna siya sa kaniyang silid dahil nakakaramdam siya ng matinding pagkaantok at pagod na rin ng katawan..Siguro dahil wala rin naman siyang pahinga nitong mga huling araw dahil masydong hectic ang kaniyng schedule.

Tinungo ang banyo at naligo..

Nagulat pa siya ng paglabas niya ng kuwarto ay nandoon na ang kaniyang ina at naghihintay..Napailing na lamang siya hindi talaga ito marunong makapaghintay paano pala kung may ginagawa siyang milagro sa kaniyang kuwarto ay di huling-huli na siya nito..Tsk!

"What is it,Ma?"aniya sabay halik sa pisngi ng ina..

Naghalungkat ng damit na maisusuot sa cabinet..saka muling bumalik sa banyo upang doon magbihis...para naman hindi masagwang tingnan kapag nag-usap silang mag-ina.

"So,"aniya.

"Mabuti naman naisipan mong umuwi dito.."paninita nito na nahihimigan ang boses na may pagtatampo.

"Well,I need to discuss something with Dad,kesa umuwi pa ako ng condo ko and after ay pupunta naman dito,kaya dumiretso na ako."aniyang gustong asarin ang ina.

"Ayan!diyan ka magaling..kapag may kailangan ka lang idiscuss sa Daddy mo saka mo naiisipan na umuwi."

"Mom.."natatawang niyakap niya ang ina.."I'm just kidding."

"Parehas na kayo ng ama mo,wala ng inatupag kundi puro trabaho...nakakalimutan na ninyo ako.."

"Hmmm..nagtatampo ba ang Mom ko?"

Umirap ito..

"Okay!okay give me time to rest then when I wake up, we'll go out for dinner."aniya na kumindat pa sa ina.

Hindi na talaga niya kaya pa ang makipag-usap sa kaniyang ina..parang hinihila na ang kaniyang mata na pumikit sa matinding antok na nararamdaman..

Siguro ay nahalata naman ito ng kaniyang ina kaya pinalampas siya nito at hinayaan muna na makapagpahinga..paglapat pa lamang ng kaniyang likod ay tuluyan na siyang ginupo ng antok..

",Nandiyan na ang anak mo?"tanong ni Mariano sa kaniyang asawa ng makita itong galing sa kuwarto ng anak..

Nadatnan ito ni Lucila sa sala na nagbabasa ng diyaryo habang nagkakape..

"Ayun,magpapahinga dahil pagod sa madaming trabaho na pinapagawa mo sa kaniya.."

"Hon,napag-usapan na natin ito hindi ba?"

"Kaya ba pati ang oras para sa pamilya ay nakakalimuta mo na...nawawalan na kayo ng anak mo ng panahon para sa pamilya natin.."

"Hon,hindi naman...medyo nitong mga nakaraang araw lang ay marami kaming dapat na tapusin ni Hunter."

"Hindi.."matigas na wika nito."hindi lang nitong mga nakaraang araw,kundi matagal na Mariano..matagal ka ng walang oras para sa pamilya.."

"Hindi totoo yan.."

"At alin ang totoo,yung nawawalan kana ng oras sa amin dahil wala ka ng inatupag kundi puro trabaho,trabaho..pati ang anak natin na si Hunter."

"Lucila..."medyo napataas ang boses ni Mariano at natawag nito sa pangalan ang asawa..

Hindi niya akalain na ganun na pala ang isip ng kaniyang asawa gayung wala naman siyang hangad kundi ang tulungan si Hunter na mapalago ang kanilang negosyo,tinutulungan lamang niya ang anak kung paano ang kalakaran sa larangan ng pagnenegosyo,at hindi niya ito basta na lamang pabayaan dahil ito na a g bagong CEO ng kumpanya..at bibitiwan nya lamang ito kapag nakita niyang karapat-dapat na niyang ipagkatiwala ang lahat kay Hunter,sa ngayon ay kailangan muna siya ng anak para umalalay rito..Tapos iba na pala ang iniisip ng kaniyang asawa...

"Mali ang iniisip mo,bakit ka ba nagkakaganiyan?ginagawa ko ang lahat ng ito hindi lang para sa akin kundi para kina Hunter at Hanna matatanda na tayo Lucila,kaya inihahanda ko si Hunter sa laban na hindi na niya ako kailangan pa."

"Kaya ba pati ang kawalan muna ng panahon ay kasama sa pagtrain mo sa anak mo.."

Napailing ito..bakit kung kailan ito tumatanda ay naging makitid ang utak nito..saka ito nagrereklamo at humihingi ng atensyon gayung noong si Hunter pa lamang ang kanilang anak ay mas subsob siya sa trabaho na halos gabi na siya kung umuwi,ay wala siyang narinig na anumang pagreklamo mula rito..pero ngayon na nandito na lamang siya sa bahay at si Hunter na ang namamahala ng kanilang negosyo saka naman nagkakaganito ang kaniyang asawa.Ano ba ang nagyayari rito tila ba ay nakakapanibago naman ang mga ikinikilos nito.

"Hon,why are you acting like that?hindi ka naman ganyan dati..ang kilala ko na Lucila ay maunawain at palaging nakasupport.."

Natigilan si Lucila...nasapol siya doon ni Mariano..bakit nga ngayon ay hindi niya magawang suportahan ang kaniyang asawa para sa plano nito sa kanilang anak na si Hunter.

Bigla ay tila nagkaroon naman ng guilt si Lucila.

"I..I'm sorry,Hon,na..nabigla lang ako..."

Malambing na kinabig ni Mariano ang kaniyang asawa,siguro ay dahil pagod lamang ito.