O an dilim tutuldu. Kalbim boğazıma kadar çıkmış gibiydi. Dudaklarım aralandı, ama sesim çıkmadı. Sadece fısıldar gibi, “Benimle mi oynayacaksın?” diyebildim.
Bir anlık sessizlik çöktü aramıza. Gözleri derin, sesi tok ve sakin çıktı:
“Senden başka kim var Leyla?”
O söz… Sanki içime bir kor düştü. O anda kalabalığı, davulu, her şeyi unuttum. Sadece onun sesinin yankısını duydum.
“Tamam,” dedim, zar zor çıkan bir sesle.
Elini tuttum. Avucu sıcaktı. O an sanki dünya sadece o temasla anlam kazandı. Beni oyun alanına doğru çekti. Kalabalık kenara çekildi, herkes izliyordu.
Davul tekrar başladı. Zurna çalmaya koyuldu. Oyun havası başladı.
“Leyla…” dedi fısıldayarak.
Ritmi sertti, ama içinde bir neşe değil, sanki bir ağırlık vardı.
“Gel…”
Kadir’in ayakları yere sağlam basıyordu. Ben ad
