Leyla’nın ağzından:
Uyuyordum. Gözlerim kapalıydı. Ama garip sesler duyuyordum. Elimi, Kadir’in göğsüne bıraktım.
Kadir birden irkildi. Gecenin sessizliğinde onun nefes alışları aniden hızlandı. Yanımda yatıyordu ama bir anda kolları kasıldı, alnından ter damladı.
Sonra kısık bir sesle “Hayır… hayır, onu almayın…” dedi.
Sesinde öyle bir korku vardı ki, ben bile ürperdim. Hemen doğruldum, eliyle yorganı sıkı sıkıya tutmuştu. Gözleri kapalıydı ama bedeni titriyordu.
Ona dokundum, “Kadir, uyan,” dedim telaşla. Tepki vermedi. Daha sertçe seslendim, “Kadir!” dedim. Bir anda gözlerini açtı, derin bir nefes aldı.
Sanki uzun süredir suyun altındaymış da yeni çıkmış gibi hırçın bir soluk görünüyordu. Gözleri etrafı taradı, sonra bana çevrildi. O an gözlerindeki korkuyu görünce içim burkuldu
