Onun dudakları benimkileri fethederken, su, ikimizin arasında coşkun bir nehir gibi akıyordu.
Nefesimiz yetmiyor, suyla birlikte boğuluyorduk ama hiçbirimiz pes etmek istemiyorduk. Bu öpüş bir savaştı, bir cezaydı, bir itirafın en vahşi haliydi.
Ağzımın içinde onun dilinin baskısını, tuzlu suyun ve onun kendine has tadının karışımını hissediyordum. Ellerim, ıslak gömleğine yapışmış, onu kendime çekmekten başka bir şey yapamıyordu.
Ağzını sonunda çekti, nefes nefese. Alnı hala alnıma dayalıydı, su gözlerimizin arasından aşağı süzülüyordu. Gözleri, buharın içinde çelik mavisi gibi parlıyordu.
"Gördün mü?" diye hırladı, sesi suyun gürültüsüne rağmen net ve keskindi. "Kaçabildiğini mi sandın? O soğuk duşun altında beni unutabileceğini?"
"Unutmak için değildi," diye karşılık verdim, nefe
