Kalbim göğsümde deli gibi çarptı. Leyla’nın dudakları benimkilerde titredi ama geri çekilmedi. Aksine elleri gömleğimin yakasına yapıştı ve beni kendine daha sıkı çekti. O an bütün köy uçup gitti, bütün sözler uçup gitti, bütün “sahte nişanlılık” oyunu uçup gitti.
Geriye sadece o kaldı; benim kadınım, başka kimsenin bakamayacağı, dokunamayacağı, hayal bile edemeyeceği kadın kaldı.
“Başka adam mı?” diye fısıldadım, dişlerim alt dudağını hafifçe sıkarken. “Aklının ucundan bile geçirmeyeceksin. Sahte nişan bile sikimde değil. Sen gidene kadar benimsin.”
Leyla inledi. O ses odanın içinde yankılandı, duvarlara çarptı, geri döndü ve kulaklarımda patladı. Ellerimi beline doladım, parmaklarım ince belinin kıvrımını ezberler gibi sıktı.
İnce kazağını yukarı sıyırdım, avuçlarım sıcak tenine değd
