"I didn't say anything like that!" Bulyaw ni Amir mula sa kabilang linya, "Kumalma ka nga muna at makinig sa akin!"
Napakurap siya at kung hindi pa siya nakaupo ngayon ay kanina pa niya nilalampaso ang sarili sa sahig. His knees were weakening and his mind is fuzzy.
Hindi siya makapag-isip ng maayos.
Binaba niya ang tawag nang hindi nagpapaalam kay Amir na nagsasalita pa. Pinilit niyang tumayo para lumabas at bumalik sa sasakyan niya.
He wants to go far from this land. Masaya naman sana ang mga alaala niya sa lugar na ito ngunit nadungisan ang mga iyon sa nakita niya. No matter what he thinks, the scene keeps on repeating inside his head.
Parang sirang plaka!
Paulit-ulit, paulit-ulit, hangang sa mawala na siya sa katinuan!
Hindi niya maintindihan kung bakit ito nagawa ng kapatid niy
